Burada bekleyin bir kaç dakika sonra geleceğim diyerek odasından çıkan bir doktor; iyimser olabilmek, asılmış yüzüne renk vermek, umutvari cümleleri kafasında toparlayabilmek için lavaboda, aynanın karşısında, az evvel yıkadığı yüzündeki damlalara, siluetindeki çizgilere, kırışıklıklara ve diğer ayrıntılara bakarken bu anları binlerce kez yaşamaktan gelen bir telâkki ile pekâlâ ahir ömrümün muhasebesini yapmam için bir kaç dakika beklememi söylemişti.
Fakat ben, aklımı yitirmemek için, yaşadığım bu kozmit kesitlerin birleştirilerek bir haftaya sığdırılmış olmasını olaylara gösterdiğim lüzumundan fazla itinalara bağlamak istiyorum. Yaşananların bilimsel açıklamaları belki yapılabilir. Ben, aklımla reddetmektense kalbimle yanılmayı seçiyorum.
Hayatlarımız başka dere yataklarında akıp benzer hülyaları taşıyarak ayrı ayrı denizlere dökülecek ve biz tek bir ummanda buluşmak varken farklı ummanlarda kaybolup gidecek, başka martıların kanat çırptığı başka rıhtımlarda uyanacaktık...