Romalı Yahudilerin yürekleri yinede sıkıntı içindeydi ve korku dolu her önseziyle bir araya toplanmışlardı. Çünkü kuşaklardan beri öğrenmişlerdi ki , yaşadıkları kentin ve ülkenin başına felaket gelmesi demek sonunda onlar için de mutlaka felaket demekti.
Ama artık çok geçti , çünkü halk soyluların iyi günlerde onlara baskı yapmalarına , kötü günlerde onları kalleşçe ortada bırakmalarına göz yummak istemiyordu .