Görünür olmak gibi bir niyetim yok.Çünkü neden görünür olmak ister insan?Neden farklı olmaya çalışır durur?Hepimiz aynı göğün altında yürüyen, aynı sonu taşıyan insanlarız.Aynı bedenlerin içine doğuyor, aynı yalnızlıkla büyüyor, aynı sessizliğe dönüyoruz.Düşüncelerimiz, kültürlerimiz, isimlerimiz ve statülerimiz mi ayırıyor bizi birbirimizden;yoksa yalnızca ayrıyız sanmayı mı seviyoruz? Bu kadar aynıyken neden birbirimize bazen küçülüyor, bazen büyüyoruz?Neden bir insanın gözlerinin içine bakınca kendimizi göremiyoruz? düşüncelerimle yaşayamıyorum hep andayım ve bundan nefret mi ediyorum bilmiyorum ama yalnız hissediyorum. tam buradayım ve burada olmak garip