“Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü, bu ömrümün bütüm hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir.”
Sayfa 21 - İletişim Yayınları, 96. Baskı 2022, İstanbul·Kitabı okudu