Dünyanın tuhaf biçimde basit ekonomisinde, insanlar ancak verdikleri kadarını alırlar; olayların dış görünüşünden öteye geçecek ve acıma hissedecek hayal gücü olmayanlara ise küçümseme dışında nasıl bir acıma gösterilebilir?
İnsan güneşi, teraziye koyup tarttıktan, ayı adım adım ölçtükten, yedi kat göğün yıldız yıldız haritasını çıkardıktan sonra bile, geriye kendisi kalır. Kendi ruhunun yörüngesini kim hesaplayabilir?