“Herkesin gözü dışardadır; ben gözümü içime çevirir, içime diker, içimde gezdiririm. Herkes önüne bakar, ben içime bakarım: Benim işim gücüm kendimledir. Hep kendimi seyreder, kendimi yoklar, kendimi tadarım. Herkes kendinden başka şeylerin peşindedir; hep kendinin ötesine gitmek sevdasındadır. Bense kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum.”
“Aslında Dante’nin İtalyancada, Cervantes’in İspanyolcada, Shakespeare’in İngilizcede yaptığını Fransızcada yapmış, halkın,sokağın diliyle her düşüncenin, ne kadar derin, ne kadar ince olursa olsun pekâla söylenebileceğini ispat etmiştir.”