“İnsanlar yaşama nedenlerini pek çabuk öğreniyorlar,” dedi yaşlı adam, gözlerinde beliren acıyla.” belki de gene aynı nedenle hemen pes ediyorlar. Ama, dünyanın hali böyle işte.”
Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini Elif’i Elif’ine bildiğine inanır.
Ne var ki , hiç kimse kendisinin kendi hayatına nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez.