Sana kimse sahip değil. Ya bir liman ara, ya ada ol, ya savrulup dur sonuna kadar, ama kendi yaşamını yaşa becerebildiğince, iyi-kötü. Yani nolur, o kadar kendin gibi yaşa ki ben günün birinde kendi ölümümü ölebileyim, duydun mu?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fakat sen de yani öyle tuhafsın ki, senden iki gıdım isteseler, kendini mutlulukla verecek, hiç sızlanmadan ufalıp dağılacaksın. Çünkü sen kendine hep kendinin en azını bıraktın. Öyle yapma. Sandığın kadar çok değilsin unutma, bitmezsin sanıyorsun ya "pat" diye bitiverince fena afallıyor insan.
Şeytan ayrıntıda gizli değildir. Ayrıntıda olan, gerçekliktir. Şeytan zamirlerde gizlidir.
Öte yandan pişmanlıklar dostundur. Yaptığın hataları düşündüğünde, ne münasebetsiz bir aptalmışım diye içten içe utanma. Onun yerine, "Bu vesileyle daha iyi bir insan oldum" diye düşün.
Yıllar gitgide hızlanacak ve sandığından daha kısa zamanda o dünyada yaşıyor olacaksın.