o zaman da şimdiki gibi yağmurdan bir tül örtüyordu pencereleri, o zaman da huş ağaçlarının son sarı yaprakları düşüyordu hüzünle.
Reklam
fakat okumak, okumak ve daha çok okumak gerek.
insanlar, gökyüzü nerede? hiçbir şey yok pencerelerin ardında! karanlık dışında. insanlardan kopmuş haldeyiz.
ve o horoz işlemeli havlu uzun yıllar muryevo'daki yatak odamda asılı durdu, sonra da benimle oradan oraya gezdi. sonunda da yıprandı, rengi soldu, eskidi ve kayboldu tıpkı anıların solduğu, kaybolduğu gibi.
Reklam