İçimde derin bir kırgınlık, bitmeyen bir yalnızlık ve boşluğun soğuk sessizliği var. Bazen etrafımdaki herkes mutlu, güçlü ya da yoluna devam ediyor gibi görünüyor; ben ise olduğum yerde sıkışıp kalmışım sanki. Ne kadar gülersem güleyim, içimde taşıdığım ağırlığı kimse göremiyor. lyi degilim demek aslında kolay degil; çünkü bu cümleyi kurduğumda kendimi zayif sanacaklar diye korkuyorum. Ama içimdeki gerçek bundan ibaret: yoruldum, kırıldım, sustum. Yine de tamamen umutsuz degilim, çünkü içimde küçücük de olsa bir ses hâlâ diren diyor. Belki bugün kötü, belki yarin da kolay olmayacak; ama bir gün mutlaka hafifleyecek, bir gün mutlaka daha güçlü hissedecegim. Şu an iyi degilim, ama bir gün olacagina inanmak için hâlâ buradayım.