Bazı sabahlar vardır; gözünü açarsın ve
içindeki o eski, yorgun ses birdenbire susar.
İşte o sabah, insanın kendine döndüğü, hak
ettiği değeri cebine koyup sessizce kapıyı çektiği o andır.
Çok adım attım.
Herkesin kırgınlığına pansuman olmaya, her mesafeyi tek başıma yürümeye çalıştım.
Ama fark ettim ki, sen adımlarınla yorulurken birileri sadece senin çabanı seyrediyor.
Artık ziyan olma devri bitti.
Herkes seçtiği kişilerle, arkasında durduğu ihtimallerle mutlu olsun.
İçinde samimiyet barındırmayan, ara sıra gelen, hatır sormuş olmak için verilen o yarım yamalak
selamlara da ihtiyacım yok artık.
Netlik kadar güzel, netlik kadar hafifleten çok az şey var bu hayatta.
İçim rahat, yolum açık.
Kendi değerini, bir başkasının insafına
bırakmayı bıraktığın gün gerçekten
özgürleşiyirsun.
Ben o gün uyandım...🥀🖤
.