Edanur

Kirli bir çamaşırdı üzerimde yaşamak. Umutlarımı yitirmiştim. Arayıp bulacak gücüm kalmamıştı. Öylesine yorgundum, bitkindim. Damarlarımdaki kan rahatsız ediyordu beni. Ölmek, gitgide bir umut haline geliyordu içimde. Büyüyor, büyüyordu.
Sayfa 138·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bir adam eksilmiş olsa bu şuursuz kalabalıktan ne çıkar? Hatırlıyor musun? Bir şiirimde: Bir yere kadar yaşamak güzel Ama bir yerde ölüm güzel oluyor demiştim. İşte bugün ölümün o güzel olduğu yerdeyim.
Sayfa 136·Kitabı okudu
Alıntı
Doğmak başlangıcı yaşantımızın ve çilemizin.
Sayfa 135·Kitabı okudu
Alıntı
Bana, "Çok yazıyorsun," diyorlar. Bir insana, "Sen çok yaşıyorsun, artık öl," denir mi?
Sayfa 133·Kitabı okudu
Alıntı
Seni bu kadar sevmenin cezasını kendime ödeteceğim. Göreceksin.
Sayfa 132·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam