"Çobanlık yapmayı seviyorum" diyordu.
"Neden?" diye soruyordu Pietro.
"Çünkü insan hiç durmuyor, hep bir yerlere gidip geliyor. Bir sürü insanla tanışıyorsun ama onlarla uzun zaman geçirmiyorsun. Aynı yerleri görüyorsun ama oralarda asla sıkılacak kadar kalmıyorsun. Günlerce yürüyorsun, sonra günlerce dinleniyorsun..."