Aslanova Xədicə
@xedice003
Əziz bir adamı insan sevgisi ilə sevmək olar. Ancaq, düşməni isə Allah sevgisi ilə sevmək olar...insan sevgisi ilə sevərkən bu sevgidən nifrətə keçmək olar, lakin Allah sevgisi dəyişə bilməz. Onu nə ölüm, nə də başqa bir şey poza bilər. Bu sevgi, ruhun cövhəridir.
Nə qədər ki, insan ölümdən qorxur, o heç bir şey əldə edə bilməz. Kim ki ölümdən qorxmur, hər şey onundur.
Məgər mən Allahın, - istəyirsiniz buna ali qüvvə deyin, - təzahür etdiyi saysız-hesabsız varlıqlar içərisində olduğumu, sadə varlıqlardan ali varlıqlara doğru bir həlqə, bir pillə olduğumu hiss etmirəmmi? Əgər mən bitkilərdən insana doğru yüksələn bu nərdivanı aydın görürəmsə, bəs onda nə əsasa görə bu nərdivanın get-gedə daha yüksəyə qalxmayıb, mənimlə tamamlandığını təsəvvür edim?
Mən həyatda ancaq iki bədbəxtlik tanıyıram: vicdan əzabı və xəstəlik. Xoşbəxtlik də ancaq bu iki şeyin olmaması deməkdir.