Bazı insanlar hayatı, sanki ötekiler tarafından daima izleniyormuş gibi yaşar. Daha dikkatli, daha kontrollü, daha az hata yaparak. Sanki her hareketi, her sözü, her susuşu birileri tarafından ölçülüyor, değerlendiriliyor ve kayda geçiyordur. Oysa gerçek şudur: Kimsenin dikkati bu kadar sizin üzerinizde değildir. Ötekiler sizi; kendi hikâyesiyle, kendi geçmişiyle, kendi yarasıyla, kendi işine gelen ya da gelmeyen yerden algılar. Yani sizi değil, kendilerini görürler. Bu hâlden muzdarip olanları en iyi Osamu Dazai şu sözüyle tanımlar: "Birilerinin beni izlediğini düşünerek çok dikkatli yaşadım. Ama sahne boştu, seyirci hiç gelmedi." Kendiniz olmak için lütfen vakit kaybetmeyin- nasılsa farklı biçimlerde formlarda ve tarzlarda algılanarak sorgulanacaksınız!