xhheva
@xhheva
Carpe diem
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanlar hata yaptığını ve bu hatalı davranışı değiştirmesi gerektiğini ancak bir karşılığı ya da bedeli olduğu zaman anlar.
Ama her hata kolaylıkla affediliyorsa hata yapmaya ve işine geldiği gibi davranmaya devam eder.
Kötü bir insan olmasa bile durum böyledir.
Her insan işine geldiği gibi davranmaya eğilimlidir.
Bir doktor kontrolüm vardı. Bekleme salonunda doktora gelmiş çiçekler vardı. Vazo içindeydiler ve çok heybetli görünüyorlardı. Işıl ışıl, rengarenktiler. Sonra şunu düşündüm: Bu, vazodaki çiçeğin yalancı mutluluğuydu; aslında ölmüştü ama hiç sorun yokmuş gibi, yaşıyormuş gibi heybetliydi. Böyle insanlar olduğunu düşündüm. Nasıl hey-betli ya da havalı göründüğün önemli değil bazen; canlı olmadıktan, yaşamadıktan sonra. Bazen solgun bazen renksiz bazen de hüzünlü olabilirsin, hiç sorun değil; önemli olan canlı olman, vazodaki ışıltılı çiçek olmaktansa...
Friedrich Nietzsche'nin çok sevdiğim bir sözü var; "Uzun süre uçuruma bakarsan uçurum da sana bakar." Insan kendi içindeki karanlıkla, hüzünle çok fazla meşgul olduğu zaman,beklediğinin tam tersine, hissettiği olumsuz duygular daha da artmaya başlar. Bunun birkaç sebebi var. Birincisi; devamlı olarak kendine acıyan ve kendini kurban olarak gören kişi, hep bunları düşündüğü için, benzer duyguları hissettiği diğer anıları hatırlar. Yani normalde unutup hayata devam edeceği küçücük talihsizlikler bile yan yana dizilir ve kusursuz bir dram örneği olarak görünmeye başlar geçmiş yaşantımız. Aslında sorunlarını çözmek için uçuruma bakıyorsun ama uçurum seni içine çekiyor gibi düşünebilirsin.
Değişimi diğer insanların değişmesine bağladığın zaman istediğin noktaya bir türlü ulaşamıyorsun.