...
Kısa bir sessizlik oldu. Sonra henüz dört yaşındaki Ayaz başını kaldırıp, gözlerimin içine bakarak, söyleyişini de kelimelerini de hiç unutmayacağım bir vurguyla, aynen şöyle dedi:
"Anne, başkasının istediğini yaparsam, ben hep mutsuz olurum. Kendi istediğimi yapmalıyım."
Zamanı geri sarabilsem, o anı kamerayla kayıt edebilsem, tüm okullarda ders olarak, yetmez, tüm kanallarda kamu spotu olarak izletsem..
O günün gecesinde hiç uyumadım. Neredeyse sabaha dek, usulca, ağladım.
Ben, kendi istediğimi yapmanın neresinde kalmıştım?