Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme, artık neye yarar?
Gözleri gökte olsaydı,
Yıldızlar da onun yüzünde, utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı..!
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.
“Neden böyle güzelsin hâlâ? Yoksa...
Ele avuca sığmayan ölüm mü âşık oldu sana?İnanayım mı, o iğrenç canavarın bu karanlıkta,
Sevgilisi olasın diye seni sakladığına?”