Ahmet Yafes
@yafest
Kahramanmaraş'ta doğdum ve hayatımı sürdürmeye çalışıyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Bugün, bize Yassıada'da ölüm cezasına mahkum olduğumuzun tebliğinin tam yıldönümüdür. Safha safha o günün bütün meş'um manzarası gözümün önünden geçti. Siyasi ve adli tarihimizde bütün bunlar hırs, menfaat, intikam ve ikbal uğruna irtikap edilmiş muazzam bir rezalet olarak kalacaktır. En çok buna acıyorum. Tabii umumi manasında...
Reklam
Esasen murakabe* altında bir milli irade, şerefsiz yaşayacağına yok olsun daha iyi.
*(denetleme,denetim)
Gılgamış nihayet Utanapişti'ye kavuştuğunda hayal kırıklığına uğrar. Atasının ölümsüzlüğü bir daha tekrarlanmayacak benzersiz durumların sonucudur. Gılgamış'a içini açar ve eski çağların birinde tanrıların insanlara kızdıklarını ve bir sel gönderdiklerini anlatır. Bir tek Utanapişti ve karısının yaşamasına izin verilmiştir: İkisi önceden uyarılırlar ve büyük bir
tekne inşa ederek her canlıdan bir çift alıp bu tekneye koyarlar. Tekneyi altı gün boyunca döven fırtına bitip, hava açtığında Utanapişti pencerelerden birini açar ve teknesinin bir adanın kumsalında olduğunu görür, esasında burası bir dağın tepesidir. Altı gün daha bekler ve önce bir güvercin, sonra da bir kırlangıcı dışarı salar. İkisi de geri döner. En sonunda bir kargayı bırakır ve karga geri dönmez. Utanapişti Enlil'in bu acele kararından ötürü pişman olduğunu ve dünyadaki yaşamı kurtardığı için onu ölümsüzlükle ödüllendirdiğini söyler. Ama tanrılar bunu asla tekrar etmeyecektir.
Zihnin, modern dünyada kullandığımız tümdengelim ve tümevarım süreçleri yerine analojiyle çalıştığı Babil'de "isim doktrini" önemliydi. Hem Babilliler hem de Mısırlılar için bir nesnenin ya da insanın ismi onun temel doğasıyla uyumlu olmalıydı. Yani "iyi" bir isim, onu taşıyanı "iyi" bir insan yapardı.