Yagmur Ş
@yagmur_se
36 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kök ikinci bir beden gibidir, gizli, gizil ve ezoterik: Diğer bedenin tüm yaptıklarını, nokta nokta aynalayıp tersine çeviren ve bitkiyi yüzeydeki tüm çabalarının gittiği yönün tam zıddına iten bir antibeden, anatomik bir antimaddedir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bitkiler aynı zamanda iki yaşam sürüyorlarmış gibidir adeta: Havada, ışığa batmış ve ışık içinde yüzen biri, görülebilirliğin doruğudur ve başka bitkilerle, başka hayvanlarla yoğun bir türlerarası etkileşim halindedir. Yerin altında, mineraller aleminde, gizli, ontolojik olarak gececi olan diğeri ise gezegenin taş tabakasının etine oyulmuş ve orayı dolduran tüm yaşam formlarıyla sinerjik bir cemaat ilişkisi içindedir. Bu iki yaşam nöbet değiştirmez, birbirini dışlamaz, aynı bireğin varlığıdırlar; kendi bedeninde ve deneyiminde yeri ve göğü, taşı ve ışığı, suyu ve güneşi birleştirmeyi, dünyanın bütününün imgesi olmayı başarmış tek bir bir bireyin yaşamıdır. Bitkinin bedeninde zaten her şey her şeyin içindedir: Gök yerdedir, yer göğe doğru fışkırır, hava beden ve yayılım kazanır; yayılım ise atmosferik bir laboratuvar olmaktan ibarettir.
Her şey her şeydedir. İçe batmışlığın olanaklı olması için her şey her şeyin içinde olmalıdır. Bir şeyin içine batmış olmak, sırası gelince bizde olan bir şeyin içinde olmayı deneyimlemektir. ..Şu halde yazdığım sayfayı görmemi sağlayan ışık, içinde yıkandığım denizdir. ..Dünya aralıksız bir bulaşmadır.
Canlı bir bedendeki birliği dikkatle düşünmek gerekir: Organlar basitçe yan yana değildir, ne de maddi olarak birbirlerinde ermişlerdir. Bir beden meydana getirebilmelerinin sebebi, aynı soluğu paylaşmalarıdır. Aynısı kozmos için de geçerlidir: Dünyada olmak bir özdeşliği değil, bir ve aynı soluğu paylaşmak demektir hep. Kendisini, yine kendine doğru ve kendinden uzağa hareket ettiren bir soluk vardır: Dünyanın dinamiği, onun içkin ritmi işte budur.
Soluduğumuz hava sadece jeolojik veya mineral bir gerçeklik değildir-fakat başka canlıların nefesidir. Başkalarının hayatının bir alt-ürünüdür. Nefes almakta başkalarının yaşamına bağımlıyız. ..tüm canlılar, her şeyden önce başkalarının yaşamını mümkün kılar, her yerde dolaşabilen, başkaları tarafından solunabilen geçişli yaşamın ürünüdür. Canlı, bizim beden dediğimiz maddenin dar alanına yaşam vermekle yetinmez, esas kendisini çevreleyen mekana yaşam verir. İçe batma İşte budur; yaşamın her zaman kendisinin çevresi olması olgusu ve bu nedenle de, bedenden bedene, özneden özneye, yerden yere dolaşması.