Yağmur Acar
@yagmurwithluv
Ankara Tıp
12 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir beklentim olmasa da sonunu görebiliyor olsam da ne olursa olsun başlamak özgürlüktü.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Elimde olsa hep böyle genç kalmak ve toplumun çalkantılı sularında mücadele etmeden sakin bir hayat yaşamak isterdim ama bu mümkün değildi. Zorlukların bir kısmına katlanmaya hazırdım. Gerçek bir insan olarak, gerçek bir hayat yaşamak istiyordum. Mümkün olduğunca her şeye göğüs gerebilecek dayanıklı bir insan olmak istiyordum.
Geleceğe dair hayallerim ya da hayatımı adayacağım bir aşk hayal edemesem de içimde belli belirsiz böyle bir arzu vardı.
Bana bakmadan geçip giden insanlar, karakalem çizimlere benziyordu. İlk rüzgarla uçup gidecekmiş gibiydiler ama bu sıradan kâğt parçaları farkında olmadan tenimi hafifçe kesiyordu. İç çekip kollarımı sıkıca önümde kavuşturdum. Başımı eğerek hızlı adımlarla yürümeye başladım.
Başmuharrir ağız aramakta ustaydı:
- Yani nasıl bir dünya arzuluyorsunuz?
Artık kızmıştım:
-Nasıl bir dünya mi? Haksızlıkların olmadığı bir dünya.. İnsanların hepsinin mesut olduğu, hiç olmazsa iş bulduğu, doyduğu bir dünya...Hırsızlıkların, başkalarının hakkına tecavüz etmelerin bol bol bulunmadığı.. Pardon efendim! Bol bol bulunmadığı ne demek? Hiç bulunmadığı bir dünya...
Sevilmeye layık, küçücük kızların orospu olmadığı, geceleri hacıağaların minicik kızları caddelerden yirmi beş lira pazarlıkla otellere götüremediği, her genç kızın namuslu bir delikanlıyla konuşabildiği, para için namus, ar, haya, hayat, gece, gündüz satılamadığı bir dünya... Muhabbet tellallarının günde otuz lira kazanmadığı bir dünya.. Sokaklarda sefillerin bulunmadığı bir dünya... Kafanın, kolun çalışabildiği zaman insanın muhakkak doyabildiği, eğlenebildiği bir dünya... İçinde iyi şeyler söylemeye, doğru şeyler söylemeye salahiyetle kıvranan adamın, korkmadan ve yanlış tefsir edilmeden bu bir şeyleri soyleyebildiği bir dünya..
Aynen bunları söyleyemedim. Şimdi söylüyorum.
- Pekâlâ, biz size haber göndeririz.
Haber göndermediler.
Ümitle bekledim. Dünyada biçbir kimsenin benim istediğimden başka türlü bir dünya isteyeceğini o zamana kadar aklıma bile getirmemiştim desem yalan! Neler isteyenler vardı dünyada? "O halde ne ümit ediyordun?" derseniz, "Ne bileyim!" derim.
Kim, nasıl, hangi bahaneyle onu bana tanıştırdı, unuttum gitti. Çünkü unutulmayacak yalnız o kaldı. Ondan öte göklerde yıldızlar mı vardır? Denizlerde vapur mu?.. Hatta geceleri doğmadığı için güneş de yoktur. Hele ay! On beş gün olmayan, gündüzleri pek nadir, soluk gözüken bu acayip șey de mevcut mudur? Bunları bile unuttuğum dakikalar oldu. Ah şu dünya yüzü, ne güzeldi! Ne yalanlar uydurulabilir. Ay, güneş, yıldız, kuş, ıslık, keman, vapur gibi hakikatler bile yalan olabiliyordu. Ah şu dünya yüzü, ah şu insan..Her ikisiyle neler yapılabilirdi.