kimseye hayat beğenmeye hakkımız yok. birini kendimize benzetmeye çalışmak ona yapılacak en büyük kötülük olur. (...) başkasının yerine düşünme, anladın mı? çünkü zorbalık bu.
Çok çalışmak mı?
Soluksuz koşmak mı?
Saçını süpürge etmek mi?
Yoksa oturduğun yerden su içmeye kalkamayacak ruh halinde olmak mı ?
Fiziksel miydi yorgunluk?
Ruhsal mıydı?
İnsanın yorgunluğu ne zaman geçer?
Dinlenince geçer mi?
Hep biraz kalır mı?
Uzanıp ayakları uzatınca geçer mi?
Yoksa beyni komple kapatıp gitmeli mi?
Farklı benler içinden ben seçtim benim de tanımadığım
Kıyafet seçer gibi kimlik giydim üstüme bu güne kadar
İki beden büyük en sevmediğim hardal sarısı bir palto
Bana ait olmayan beni içine almayan bir yerde gülümsüyorum sahte sahte
Şimdi soyunma zamanı
Merhaba ben adı önemsiz
Evet iyiyim hem de çok iyiyim
Görmüyor musun yüzümdeki kocaman botox gülümsemesini
Çok güzel işler başarıyorum
Örnek mi?
Hayatımı kendi ellerimle mahvediyorum mesela
Bu işte iyiyim
Birde kendimi eleştirmek
Ah en acımasız eleştirmenim ama sadece kendime.
Diğerlerine sonsuz müsemma
Evet çok enerjiğim bu günlerde
Yatakta tavana bakarken büyük bir enerji ile yatıyorum mesela kafamın içindeki çarklar o kadar hızlı çalışıyor ki sessiz olursanız sesini bile duyarsınız
Sağlıklıyım
Küçüklük travmaları saymıyoruz değil mi kimse bunu dahil etmiyor bende etmicem anksiyete de neymiş peh palavra
Ah aşığım
Kitaplara müziklere filmlere
Ama platonik aşk acısı bu
İstiyorum seviyorum ama ulaşamıyorum
Çeviremiyorum o sayfayı