A.
@yakuzaishi
eczacı
27 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Kitapta karakter gelişimi gayet güzel ilerliyor, karakterlerin iç dünyası ve gelişimi çok güzel işlenmiş. Hikayenin yer yer Veronika'dan başka karakterlere kayması biraz fazla gelse de bana, kitap tımarhane günlüklerine dönmedi sonuçta. Yazarın tıp, teşhis ve tedavi terimlerini bu kadar fazla kullanmaması da daha iyi olurdu. Bu iki kusuru olmasaydı 10/10du. Puanım 8,5/10
Bu yüzden, kendi kendisi olmak için gereken enerji hep eksik kalmıştı. Dünyadaki herkes gibi, mutlu olmak için başkalarına ihtiyaç duyan bir kişiydi, ama başkalarıyla baş etmek de zordu. Beklenmedik tepkiler gösteriyorlar, çevrelerine koruyucu duvarlar örüyorlar, aynı kendisi gibi davranarak hiçbir şeye aldırmaz numaralarına yatıyorlardı. Yaşama daha açık biriyle karşılaştıklarında ya onu daha ilk adımda dışlıyorlar ya da ona acı çektiriyorlar, aşağılıyorlar, “tuhaf” muamelesi yapıyorlardı.
Güçlülüğü ve kararlılığıyla pek çok kişiyi etkilemiş olabilirdi Veronika, ama neye yaramıştı bu? Boşlukta kalakalmıştı. Yapayalnız. Villete’te. Ölümün bekleme odasında.
Veda etmek. Aslında işin en zor yanı buydu: İnsan bir kez akıl hastanesine girdi mi, delilik dünyasında var olan özgürlüğe alışıyor, hatta ona bağımlı hale geliyordu. Sorumluluk altına girmek, ekmeğini kazanmak için çalışıp çabalamak, sıkıcı, rutin günlük işler yapmak zorunda değildiniz burada