Yamaç Carter
@yamacarter
10 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Merhabalar
Bugün sizlere farklı ve oldukça güzel bir kitap ile geldim. O Benim Abim. Kitabın kapağına, kalemin akıcılığına bayıldım. Ben çok severek okudum sizlerede tavsiye ederim.
Daha ilk sayfadan itibaren beni içine çeken, temposu hiç düşmeyen bir kitaptı. Olay Bodrum’un ışıltılı ama bir o kadar karanlık gecelerinde geçiyor ve aslında herkesin bir rol oynadığı, kimsenin tam olarak göründüğü gibi olmadığı bir dünyayı anlatıyor.
Kitapta küçük bir planın nasıl büyük ve tehlikeli bir oyuna dönüştüğünü okurken sürekli şimdi ne olacak diye düşündüm. Para, geçmiş hesaplar ve tehlikeli insanlar derken olaylar iyice karmaşıklaşıyor ama tam her şeyin kontrol altında olduğunu sandığımız.
Görkem abi konumundaki adam hikâyenin en güçlü tarafını oluşturuyor. Sert, kararlı ama aynı zamanda korumacı bir yapısı var. Onun yanında yer alan kardeşim dediği kişi daha çok olayların ortasında kalan, bazen korkan ama yine de bağlarını koparamayan biri.
Kitap ayrıca bu iki karakterin çevresinde dönen ekip üyeleri ve yeraltı dünyasından kişiler bulunuyor. Bu karakterlerin her biri farklı bir amacı temsil ediyor: kimisi para için, kimisi geçmiş hesaplar için, kimisi de sadece hayatta kalmak için bu oyunun içinde.
Bir de kitabın en dikkat çeken unsurlarından biri olan çocuk Olgu var. İsmi çok ön plana çıkarılmasa da, hikâyenin kırılma noktası diyebilirim. Çünkü onun ortaya çıkışıyla birlikte herkesin planı bozuluyor ve olaylar tamamen farklı bir yöne kayıyor. Görkemin bir sabah çocuğa verdiği para ve gece eğlenceden döndüğü sıra birinin dövüldüğünü görmesi. Ardından baktığı kişinin sabahki çocuk olduğunu görür ve sokak hayvanlarına mama almak için okadar kişiyle mücadele ettiğini görür ardından Olgu'yu hemen evlerine götürür. Çünkü küçük çocuğun gidecek yeri yoktur. Kimse olduğu yerde
Yamaç Carter
Çok güzel bir yorum olmuş emeğinize sağlık
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herşey göründüğünden daha kolay
Bu kitabı okurken klasik bir “kişisel gelişim kitabı” okuyacağımı düşünüyordum ama öyle olmadı. Aynadaki Adamı Yen aslında insanın kendi tembelliğiyle, bahaneleriyle ve erteleme alışkanlığıyla yüzleştiği bir kitap.
Kaan Koç’un anlattığı para biriktirme yöntemleri şaşırtıcı derecede basit ama bir o kadar da etkili. Okurken “bunu neden daha önce düşünmedim?” dediğim çok yer oldu. Özellikle küçük alışkanlıkların zamanla nasıl ciddi bir birikime dönüşebileceğini anlatması bana gerçekten ilham verdi.
Ama kitap sadece para biriktirmekle ilgili değil. Aynı zamanda okuma alışkanlığı kazanma konusunda da çok akıllıca taktikler veriyor. İnsan kitabı bitirdiğinde yalnızca bir şeyler öğrenmiş olmuyor; aynı zamanda bir şeyleri değiştirme isteği de oluşuyor.
Bazı kitaplar okunur ve unutulur.
Bu kitap ise insanın zihninde küçük bir kıvılcım bırakıyor.
Benim için en değerli tarafı da buydu.
Yamaç Carter
Bende okudum, uygulamaya bile başladım. Gerçekten çok iyi tavsiyeler var kitapta.
Bazı hazineler toprağın altında, paslı sandıklarda ya da tarihin tozlu sayfalarında gizlidir. Onları bulmak için haritalara, kazmalara ve hırslı bir yürüyüşe ihtiyaç duyarsınız... Ama bazen bir kitap okursunuz ve asıl hazinenin, koşulsuz sevgiyle örülmüş bir aileden daha büyük olmadığını anlarsınız. Üstelik bu öyle bir hazine ki, sahip olmak için kan bağına bile gerek yok.
Kaan Koç’un "O Benim Abim" eseri, Bodrum’un arka sokaklarında kimsesiz çocukların dünyasına dokunarak başlıyor. Ancak hikaye, Olgu karakterinin dahil olmasıyla bambaşka bir derinlik kazanıyor. Ailesini bir cinayete kurban vermiş, mirasına göz diken halasının zulmünden kaçan yaralı bir çocuk Olgu... Sokak hayvanlarına yiyecek almak için sakladığı parasını çalmaya çalışanlardan onu kurtaranlar ise, yine onun gibi kimsesiz ama birbirine kenetlenmiş o dev yürekli "abiler ve ablalar" oluyor.
Kitapta sadece bir çocuğun dramını değil, onun intikam hırsıyla dolu kalbinin sevgiyle nasıl yeniden inşa edildiğine şahitlik ediyoruz. Sayfalar arasında ilerlerken yer yer gözlerimin dolduğu, "iyi ki okudum" dediğim o kadar çok an oldu ki... Yazar, define arayışından intikam planlarına,adaletin farklı yollarla sağlanması, geçmişten gelen hesaplaşmalardan ustalıkla kurulmuş kurgulara kadar tempoyu hiç düşürmemiş. Akıcı dili sayesinde bir oturuşta biten, nefes kesen bir yolculuktu
Bu kitap bana bir kez daha gösterdi ki; aile olmak sadece aynı soyadını taşımak değil, birinin yarasına merhem olmak ve ekmeğini karşılıksız bölüşmektir. Annesiz babasız büyümüş o gençlerin birbirine nasıl can yoldaşı olduğunu okurken, gerçek hazinenin yanı başımızdaki sevdiklerimiz olduğunu iliklerime kadar hissettim.
Sadece bir hikaye değil, gerçek bir "koşulsuz sevgi" dersi...
Yamaç Carter
Gerçekten harika bir eser
Puan vermedi·179 syf.··
Beğendi
·2026 13. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 24 Şubat 2026 20:23
Olgu, henüz 12 yaşındayken hayatının en büyük yıkımını yaşar. Anne ve babası bir kaza süsü verilerek öldürülür.
Bu olayın ardından halası ve eniştesi, Olgu’nun ailesinden kalan yüklü mirasa el koyar ve küçük çocuğu evden uzaklaştırarak sokağa terk ederler. Sevgi ve güven ortamında büyümesi gereken bir çocuk, bir anda hayatta kalma mücadelesi vermek zorunda kalır.
Sokakta zor günler geçiren Olgu, bir gün başka çocuklar tarafından darp edilip parası alınmak istenirken Görkem tarafından kurtulur. Görkem onu kendi evine götürür. Burada Kaan ve Kaan’ın eşi Benal da vardır. Bu insanlar Olgu’ya yalnızca bir barınak değil, aynı zamanda bir aile sıcaklığı sunarlar.
Benal’in geçmişinde derin bir yara vardır: Kanser nedeniyle kaybettiği kardeşi Deniz. Olgu’nun yaşadıkları ve masumiyeti, Benal’e Deniz’i hatırlatır. Zamanla Olgu, bu ailenin içinde sadece korunup kollanan bir çocuk değil, kaybedilen bir kardeşin yerine konulan, sevgiyle sahiplenilen biri olur.
Kaan ve Görkem, Olgu’ya yapılan haksızlığı kabul etmez. Halası ve eniştesinin gasp ettiği parayı geri almak için harekete geçerler. Böylece Olgu yalnızca bir aileye kavuşmakla kalmaz, aynı zamanda adaletle de tanışır.
Aile olmanın kan bağıyla değil, kalp bağıyla kurulduğunu anlatan duygusal bir hikâye.
Yamaç Carter
Gerçekten duygusal ve güzel bir eser. Bende 90. sayfadayım.