KENDİME GEÇ KALDIM
Kalabalıklar içinde
en çok kendi sesimi kaybettim.
Herkes bana
nasıl biri olmam gerektiğini anlattı.
Kimse,
kim olduğumu sormadı.
Bir ömür,
başkalarının aynasında
kendimi aradım.
Her yansıma biraz eksiltti beni.
Oysa insan,
bir gün yoruluyor.
Sürekli güçlü görünmekten,
hep anlayan olmaktan,
kırıldığını bile sessizce yaşamaktan.
Artık biliyorum.
En ağır yalnızlık,
bir odada tek başına kalmak değil;
kendinle aynı bedende
iki yabancı gibi yaşamaktır.
İçimde konuşan çocuk
hâlâ gökyüzüne bakıyor.