Yase

Altmış sene yaşadım bir tek anım bile yok
Reklam
-ya sen çatla ey sabır taşı, ya ben!
Ah evet susturmalı şu dönüp duran plağı da kaçıncı kez dinlenildi bu gece bu madeni sesli kadın sevilen yanını da yitirdi her yeniden döndürüldükçe Konuklar gittiler götürdüler çoğu sıkıntıları yeni sıkıntılar bırakarak yerine çın çın çınlayan bu oda mıydı daha biraz önce Ah evet konuklar gittiler Şimdi hemen avuç avuç soğuk sular serpip yüzüne çekmeli derin derin kahkahasız havayı Açmalı bütün pencereleri ardına dek Gökyüzü yıldızsızmış Olsun Gökyüzü kadar karanlık ve yıldızsız değil yüreği bölüştü neyi varsa konuklarla saklısız gizlisiz bir bütündü bunca zaman bunca zaman acının iğnesi çizip durdu içinin plaklarını
Her nasılsa yalnızsın Bir giz gibi deliyor yüreğini can sıkıntılarının burgusu ve hep bir şeyler eksik gibi bir şeyler bekler gibisin Yeni bozgunlar yeni yenilgiler peşindesin Bir bozkır kuraklığına dönmüş için Oysa yalnız bir öpüştür gurbeti türkülere dönüştüren Çoktandır su vermedin çiçeklere ve yüreğinin çeliğine Zaman terkisine almış da öpücükleri koşuyor sessizliğin ve yalnızlığın iyotlu kıyılarına Bir yol ayrımı ki yanlışla doğru hüzünlerle sevinçler kolkola Sen ki ey kalbim yanlışları ve hüzünleri taşıdın bunca zaman Taşıyamaz yüreğinin batık sandalı bu yalnızlığı, bu can sıkıntılarını Yaşam gelincikler gibi beklerken seni gecenin kapısını çalma ey kalbim
Reklam