Y.
@yasoleyxo
“Hayatımızda, çok yakın olup da hiçbir şeyin aramıza giremeyeceği bir zaman oldu, bizi sadece küçük bir köprü birbirimizden ayırıyordu. Sen tam üzerine basmak üzereyken sana sordum: ‘Köprüyü aşarak yanıma mı gelmek istiyorsun?’- Sense daha fazla gelmek istemedin; sana tekrar aynı şeyi sorduğumda sessiz kaldın. O zamandan beri aramıza bizi birbirimizden uzaklaştıran, birbirimize yabancılaştıran dağlar, çağlayanlar ve daha neler girdi; artık bir araya gelmek istesek de gelemeyiz. Şimdi o küçük köprüyü düşündüğünde söyleyecek söz bulamıyor, hayretler içinde kalıyor, hıçkırıklara boğuluyorsun.”…
“İlginç bir hikaye. Anlamını çıkarmaya çalışalım. Bir kişi köprüyü geçmek üzereyken diğer kişi ona tam olarak bunu yapmasını söylüyor. Ama birinci kişi bu adımı artık atamıyor çünkü bunu yaparsa diğerine teslim olmuş olacak - güç yakınlığın önüne geçmiş oluyor.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Sadece otellerden bahsettiniz, peki ya eviniz?”
“Evim benim bavulumdur. Evimi kaplumbağa gibi sırtımda taşırım. Bavulumu otel odasına koyarım, hava kötüleyince toplanır daha yüksek yerlere, kuru iklimlere doğru yola çıkarım.”
Günlerinizin çoğunu acılar çekerek geçirmek, bir yıl içinde yalnızca çok az bir süre sağlıklı olmak, insanın hayatının ağrı ve acılarla tükenmesi, çaresizlik içinde olmak, yaşamanın anlamı konusunda karamsarlığa kapılmaya yol açabilir.
Eğer seni kendime yasaklarsam, bütün varlığını korkunç bir sansüre uğratmış olurum…
Sevgili Lou’m,
Benim de kendime ait şafaklarım var ama benimkiler boyalı değiller!