Mark Twain'in gözünden Adem ile Havva'nın kısa ve mizahi bir yorumlamasıdır.
Adem'in gözünden Havva düzeni sağlayan, her canlıya sevgisini veren, aynı zamanda çok konuşan ve dünyayı karmaşıklaştıran biri olarak; Havva'nın gözünden Adem ise tekdüze düşünen, yalnızlığı ve sessizliği seven biri olarak görülür. Kitapta erkek; mantık, mesafe ve bireyselliğin örneği iken kadın ise; merak, duygusallık ve içten gelen sevgisiyle ilişki kurmanın örneğidir.
Güncenin ilerleyen bölümlerinde yasak elmanın yenilmesiyle ölüm kavramı dünyaya girer. Havva, bir gün yanında küçük bir bebek olan Kabil ile gelir; zamanla Habil de aileye katılır. Ancak tarihin ilk cinayeti olarak kabul edilen olayda Kabil, Habil’i öldürür ve Adem ile Havva insanlığın en acı gerçeği olan ölümle yüzleşir.