Bence Hayden gün yüzü görmemek için oluşturulmuş bir karakter ya kızı kaçıran kaçırana. Her eline geçiren işkence ediyor yav. Hayden, Nolan tarafından kaçırılıp tutsak edilmiş ve ejderhasını ortaya çıkarmak için işkence görmüştür. Yorumum SPOILER içerecek. Hayden’ın kraliyet soyundan olması gerçeği Ejderha Tayfamızı çok endişelendirmektedir. Çünkü bütün doğa üstü varlıklar onun gücü ve pulları için savaşacaktır. Neyse ki bu kitapta kız bağlarını tamamlıyor. Ama ne oluyor tahmin edin Delenay ve annesi Dekan Robinson onu Nolan’a veriyor neyse ki bizim kızın içinde ki ejderha hem Corbett klanını hemde Nolan’ı temizliyor. Ve son bölümde 12 yıl sonrasında çocuk sahibi olup mutlu bir aile olduklarını okuyoruz. Kitap 8 puanı hak etmiyor olabilir ama sonu iyi bitti diye içimden geldi. Bizi Birleştiren Bağlar serisiyle evet benzer yanları vardı ama çok yüzeysel bir kitaptı. Mesela Wren karakteri birilerinden kaçıyor. Bizim kızla birden arkadaş oluyor falan fistan. Büyük ihtimalle yazar onun için de ayrı bir reverse harem seri düşündüğü için bu şekilde yapmış. Ama okuyacağımı sanmıyorum her ne kadar kısa kısa olsa da kitaplar. Smut çok yoğundu. Replikler de biraz fazla dark ve klişeydi. Bu kadardı yorumum gkwplcşaşd.
Şoke Edici Sürprizli
Damla Sönmez seslendirmesi ile dinlediğim ikinci kitap. Kesinlikle çok iyi kurgulanmış bir hikaye. Ya tamam anladım dediğiniz şeyler anladığınız gibi çıkmıyor öncelikle düşündüğünüz şeylerde olmuyor bir türlü. Hiç aklınıza getirmeyeceğiniz kişiler olaylar sonucu doğuruyor daha ne diyeyim. Başladım dinlemeye bitirdim kesintisiz. Bir sardı bir sardı nereye gitsem ne yapsam dinlemekten vazgeçemedim. Yav ben kitap dinleyemiyorum dikkatim dağılıyor kafam başka şeylere kayıyor diyordum meğerse bu işin sırrı seslendirendeymiş. Bu Damla Sönmez seslendirmeleri çok başarılı tavsiye ederim. Hanımefendi kendini vererek yapıyor bu işi net. Bu keyfi kaçırmayın derim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Merhabaaalarr,
Şimdi buradan Kalıntı Karmen'den özür diliyorum. Senden daha aptal bir karakter buldum. Kitabımız Adara adlı su perisi in seçmelere katılmak istemesiyle başlıyor. Hop ilk dakika biz bu kızın sevgilisinin onu sadece seks için kullandığını öğreniyoruz. Tabi Adara durur mu hayır. İnadına seçmelere katılıyor.
Sonra ben güçlü bir kadın okuyacağım diye sevinirken Adara yanlışlıkla güçlerini falan uyandırıyor sonra kaçıyor.
İşte meğerse kendisi kehanetmiş kralda yıllardır bunu arıyormuş. Adara ormanın içinde saklanmaya çalışırken ana erkek sözde güçlü erkek karakterimizi ejderha formunda uyurken buluyor ve onu yine yanlışlıkla uyandırıyor.
Ciddiyim hayatımda gördüğüm en sümsük, en tripli erkek karakteri okudum. Anca Adara güvenmemeliyim çünkü o bir peri benim halkımı öldürenlerden diyor sonra bir bakıyorum Hasiktir onu istiyorum havasında geziyor.
Birde şöyle bir sorun var. Adara önüne çıkan herkese her şeyi anlatıyor. Yav sen mal mısın ya? Kehanet olduğunu herkese bağırarak söylüyor. Hani yetmezse en sonda Adaraya megafon vereceğim.
Hiç kaliteli bir fantastik değildi. Konu okey güzel ama yok. Olmamış. Arkadaşlar böyle bir kurguya sümsük karakterler gitmez. Akıllı ve güçlü karakter okumamız lazım. Yeter sıkıldım artık beyinsiz karakter okumaktan. Adara da okuduğum 8986575728. Salak karakter.
Yani Sinan Engin'in de dediği gibi vasatın üstü.
dünyanın en objektif incelemesi1000Kitap
selamlarr canlar!
söylenecek çook şey var ben genellikle beğenmediğim şeylerden başlarım bu yüzden;
şimdi 1. kitap daha iyiydi ve bunun herkes farkında daha aksiyon ve yan karakterler daha fazla vardı.
kitabın ilk başı sıkıcı. ortaları çok daha iyi. sonu mükemmel. benim aradığım şey aksiyon, aşk, olaylar ama çoğunlukla kunterle gri hanımın sahneleri vardı. romantiklik yani. ben demiyorum hiç olmasın ama baydı bi süre. cringe cümleler vardı yalan yok ama çokda rahatsız etmedi. (kitabın sonları istediğim gibiydi tabii.)
neyseki tam artık baydınız yeter dediğim anda bi olay oluyordu. NEYSEKİ. kitabın çok kusuru yok ama bi şeyler eksik yada fazlaydı, yazar tam ayarlayamamıştı bence. yine de yazar hemen toparlamayı başarıyordu.
mantıksız, oturmayan şeyler çoğu kitapta olduğu gibi bunda da var. inş serinin diğer kitaplarıyla toparlanır bu boşluklar özellikle bi kısımda gri aydınlanıyor ama ben anlamadım yav. orası boşluk kaldı bende yazar orayı okuyucunun anlayabileceği bi şekilde yazamamış ya da ben anlamadım bilmiyorum..?
bunlar dışında ki diğer düşüncelerim;
abi kitabın en sevdiğim yanı hep böyle bi bokluk olmasını ve bi sırttan bıçaklanmayı beklemekti. en kritik anlarda diyorum ki “ tamam şimdi bu kesin bunu satacak, arkadan bıçaklayacak, ters köşe olacak”
ve ve ve en sevdiğim de tam böyle düşündüğüm anlarda hiç bir şey olmaması ve tam olmamasını beklediğim anlarda olması güzel ters köşeydi. keyfim yerine geliyordu.
bi de mesela bi karakterden bi şey bekliyorsun ama olmuyor diyorsun ki a aa ben bunu öyle yapacak sanmıştım. yazar o şüphelendiğin şeyi senin kafandan atıyor ve sonra bam! düşündüğün şey olmuş ve sende mal gibi kalıyorsun.
karakter gelişimi gördük diyebilirim. kunter çok tattlıydı ama eski kötü halini özlettirdi bana. en çok 1. kitapta kunterin grinin
Kadınlar Ülkesi
Charlotte Perkins Gilman 
Kadınlar Ülkesi
Şimdi eleştireceğim çoğu şey, bu eserin henüz 1915 yılında yazıldığını ve buna rağmen o zamanki şartlara göre fazlasıyla iyi bir şekilde feminizmi ele aldığını değiştirmeyecek ancak yine de günümüzde okuduğumda çoğu şey kafamı karıştırdı. Öncelikle hikaye, üç genç adamımızın bir keşif için kadınlar ülkesine gitmesini ve orda 'rehin' tutulduklarını anlatıyor. Bu karakterler ;
Van - Anlatıcı, objektif.
Jeff - Fazla saf, hayalci.
Terry - Kansız herifin teki, kadın düşmanı.
Benim en çok hoşuma giden karakter (yazımsal olarak) tabii ki Terry oldu. Bunun nedenine gelirsek bu karakter o kadar sinir bozucu ki bu kitabı okuyan insanlar otomatik olarak ona katılmamaya/onu yanlış bulmaya başlayacaklar, üstelik bu adamın bir kadın tarafından bu kadar iyi bir şekilde yazılması beni benden aldı. Terry'den iliklerime kadar nefret ettim, çoğu zaman çelişkili bir şekilde diğer iki adam için sözde 'karakter gelişimi' uygulansa da çizgisini bozmayan tek kişi bu şerefsiz oldu.
Onun dışında 'Kadınlar Ülkesi' kesinlikle yaşamak istemeyeceğim bir ülke -sebebi erkeklere bayılmam değil tabii ki- yazar ne kadar hayal gücünü elinden geldiğince kullanarak bir şey oluşturmaya çalışsa da çoğu şey anlamsız ve ele tutulur hiçbir açıklaması olmayan olaylar. Hatta çoğu sayfada anlatıcımız olan Van'ın asla sorunun çözümlerini bize anlatmadığını görüyorum, sadece birkaç teorik şey anlatıp aradan sıyrılıyor.
Kadınların topraklarının ne kadar bereketli, yemeklerinin ne kadar lezzetli, kumaşlarının ne kadar kaliteli olması ile ilgili çıkarımları bence de gayet doğru ama bu kadınların kendi kendilerine bakire bir şekilde doğum yapabilmeleri ve buna rağmen nüfusu doğru şekilde kontrol edebildiklerini duyduğumda ve bunun asla bir nedenini göremediğimde açıkça kafam karıştı. Bir sayfada
Charlotte Perkins Gilman Kadınlar Ülkesi
Şimdi eleştireceğim çoğu şey, bu eserin henüz 1915 yılında yazıldığını ve buna rağmen o zamanki şartlara göre fazlasıyla iyi bir şekilde feminizmi ele aldığını değiştirmeyecek ancak yine de günümüzde okuduğumda çoğu şey kafamı karıştırdı. Öncelikle hikaye, üç genç adamımızın bir keşif için kadınlar ülkesine gitmesini ve orda 'rehin' tutulduklarını anlatıyor. Bu karakterler ;
Van - Anlatıcı, objektif.
Jeff - Fazla saf, hayalci.
Terry - Kansız herifin teki, kadın düşmanı.
Benim en çok hoşuma giden karakter (yazımsal olarak) tabii ki Terry oldu. Bunun nedenine gelirsek bu karakter o kadar sinir bozucu ki bu kitabı okuyan insanlar otomatik olarak ona katılmamaya/onu yanlış bulmaya başlayacaklar, üstelik bu adamın bir kadın tarafından bu kadar iyi bir şekilde yazılması beni benden aldı. Terry'den iliklerime kadar nefret ettim, çoğu zaman çelişkili bir şekilde diğer iki adam için sözde 'karakter gelişimi' uygulansa da çizgisini bozmayan tek kişi bu şerefsiz oldu.
Onun dışında 'Kadınlar Ülkesi' kesinlikle yaşamak istemeyeceğim bir ülke -sebebi erkeklere bayılmam değil tabii ki- yazar ne kadar hayal gücünü elinden geldiğince kullanarak bir şey oluşturmaya çalışsa da çoğu şey anlamsız ve ele tutulur hiçbir açıklaması olmayan olaylar. Hatta çoğu sayfada anlatıcımız olan Van'ın asla sorunun çözümlerini bize anlatmadığını görüyorum, sadece birkaç teorik şey anlatıp aradan sıyrılıyor.
Kadınların topraklarının ne kadar bereketli, yemeklerinin ne kadar lezzetli, kumaşlarının ne kadar kaliteli olması ile ilgili çıkarımları bence de gayet doğru ama bu kadınların kendi kendilerine bakire bir şekilde doğum yapabilmeleri ve buna rağmen nüfusu doğru şekilde kontrol edebildiklerini duyduğumda ve bunun asla bir nedenini göremediğimde açıkça kafam karıştı. Bir sayfadaKabul edelim fazla klişe vardı. Ama fantastik seviyoruz napalım
Spoilersızz
Başları gerçekten kötüydü.
Ben ne okuyorum ya dedim; saçma sapan tesadüfler, gereksiz davranışlar..Ama hakkını yemeyelim büyü sistemi gayet güzel yazılmış hatta o kadar detaylı yazılmış ki yarısını anlamaya uğraşmadım bile, okudum geçtim.
Elanderla olan ilişkisine ne diyebilirim bilmiyorum bir kısmı çok boş yarısı tesadüflere bağlı bir kısmı da güzel işlenmişti bence ama ana erkek karakter olduğunu bu kadar göstermeseydin keşke. Adamı kitabın başında ilk düşman olarak gördüğümüzde zaten "Gözleri çok güzeldi,çok yakışıklıydı" falan filan diye tanıdık çok da süpriz olmadı açıkçası.
Sonuna gelirsek ben kitabın ortalarını sonundan daha çok beğendim nedense. Elanderla olan o atışmalarını falan sondan daha çok beğendim ama bu devamını okumiycağımız anlamına gelmiyor. Son aşırııı saçma olmasına rağmen gayet şaşırtıcıydı. Gerçekten "yav bende Cleopatrayım o zaman"
dedim yani saçmalığı düşünün.
Hep kötü şeyleri yazmışım gibi oldu. Ama farklı özgün bir kitap değil de hepimiz gibi bir fantastik sever olarak okuyacaksanız çok keyif alabilirsiniz.