Videolar
Günlerden öyle bir gündü;
Üstüne tarih düştüğüm.
Gözümün önüne geldi birden
Balkıyan güzel yüzün.
Ve yüreğim yandı söndü,
Ter bastı avuçlarımı.
Bir işlek kovan uğultusu
Kapladı kulaklarımı.
Uzandım usulca cigarama;
Yavan ömrüme katık.
Ben o gün öldüm gülüm,
Bir daha ölmem artık.
Kendi adıma tam bir hâyal kırıklığı oldu bu kitap. Türüne ne polisiye diyebilirim, ne de fantastik. İki yön de mevcut fakat iki yönde eksik.
Karakter derinliğinden yoksun, yer yer kopuk, anlamsız ve gereksiz diyaloglar içeren bir hikâye.
Bir buzulda bulunan binlerce yıllık bir ceset, cesetin içine hapsolmuş bir sözde iblis ve o cesetin genetik torununun hedef alınması. Hikâyenin konusu bu kadar yavan işte.
Serinin diğer kitapları da elimde mevcut ve okumayı düşünmüyorum.
Yirmi lira... Bu kadar ucuzladı mı Türk canı? Kaç çuval kömür alınır yirmi lirayla, kaç ekmek alınır? Geçende yirmi para zam edildi, 17 kuruş oldu ekmek... Yapılan yardım 120 ekmek!.. Ailesi beş nüfusluysa... Günde birer ekmekten 24 günlük yavan ekmek parası... Evet, şaşılacak kadar ucuzladık aziz komutanım, "ciğeri metelik etmez" derler ya, işte öyle olduk! Yuf bize!
Sayfa 29
İnsanların yaptıkları en büyük hatalardan biri de odur: Yavan bir işte çalışanların düşünmekten hoşlanmadıklarını farz etmek. Bedensel çalışma akıl için dört dörtlüktür, zira dünyayı düşünüp taşınmaya bir ton zaman bırakır. Muhasebecilik veya yazmanlık gibi diğer mesleklerse bedenden çok az talepte bulunur - fakat zihnin enerjisini boşaltır.
“Şimdi yanınızda oturmuş sizinle konuşurken geleceğe korkuyla bakıyorum, çünkü gelecekte yine yalnızlık, yine o yavan, o gereksiz yaşam var; gerçekten de yanınızda oturup bu mutluluğu tattıktan sonra artık neyin hayalini kurayım!”
