Ahmed Şamlu

Ahmed Şamlu

Yazar
7.7/10
14 Kişi
·
46
Okunma
·
24
Beğeni
·
2200
Gösterim
Adı:
Ahmed Şamlu
Unvan:
Şair / Yazar
Doğum:
Tahran, 12 Aralık 1925
Ölüm:
İran, 24 Temmuz 2000
Ahmed Şamlu 12 Aralık 1925'te Tahran'da doğdu, 24 Haziran 2000 tarihinde yine Tahran'da yaşamını yitirdi. Çocukluk yıllarında asker olan babasının görevi nedeniyle ülkesinin dört bir yanını gezdi. Lisede okurken siyasi etkinliklerinden dolayı dört yıl tutuklu kaldı (1941-45). 1946'da idam mangasının önüne çıkarıldı, son anda hükümetin affıyla serbest bırakıldı. Sokhane Nov (Yeni Söz, 1948), Rouzane (Pencere, 1950), Bamshad (1956) dergilerini çıkardı. 1952'de Macaristan'a gitti, burada iki yıl İran Büyükelçiliği Kültür Müşaviri olarak görev yaptı.1974-1979 yıllarında birçok uluslararası konferansa katıldı; Avrupa ve Amerika'nın çeşitli üniversitelerinden çağrılar aldı. Avrupa ve Amerika'da yaptığı okuma turneleriyle şiirini dünyaya tanıttı. 1990'lı yıllarda hükümetin baskı ve sansürlerine karşı imzaladığı bir ''aydınlar dilekçesi'' nedeniyle baskılara uğradı. Kitaplarının yayımlanması yasaklandı. Yaşamının son yıllarını Tahran'ın 50 kilometre uzağındaki bir yayla köyünde sürdürdü, diyabet hastalığı nedeniyle yaşamını yitirdi.

İran'da Furuğ Ferruhzade ve Sohrab Sepehri isimli şairlerin ölümünden sonraki dönemin en büyük şairidir..
Şah'a karşı politikaları nedeniyle tutuklanmış ve kitaplarının yayımlanması yasaklanmıştı, ne var ki İran devrimi ile de başı hoş olmayan bir yenilikçi olduğundan devrimden sonra da baskı ve sansüre maruz kalmıştır, bu nedenle devrimden bu yana da yayımlanmış kitabı yoktur..
Ben
Yorgun
Uykusuzluk yatağımda
Senin izini taşıyan her hâtıra
Viranesinin cevapsızlık kapısını çaldım.
Ahmed Şamlu
Sayfa 99 - Ayrıntı Yayınları
Ama ruhumdaki huzursuzluğun yavaş yavaş kendini dışardaki ıslak ve telaşlı dünyanın kargaşasına bıraktığını görüyordum.
Ahmed Şamlu
Sayfa 145 - Ayrıntı Yayınları
445 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Bunca acelesi olan ben, hep bir geç kalınmışlık hissiyle, koşarcasına geçerken hayatın içinden, mahrumken sakinliğin hoş tadından, yorgun ve pek çok hüzünlüyken kendi yolculuğumda; Bamdad ile, bir dere kenarında aylarca zaman geçirmeyi diledim... -Olası ki -o hale varsam bile- bir iki güne kalmaz, yapılacak işlerin çokluğundan sızlanıp yine yola düşerim ama - bu arzuyu yeşertmiş olması kafi değil mi?

Bir gün, Şamlu ile, zamansız bir yere çekileceğim. Acelesi olmayan, telaşı olmayan, ikirciliği olmayan, sessiz, durgun bir yere.
72 syf.
Şiirlere her zaman zaafım olmuştur. Lâkin bana kalırsa bu kitaba şiir kitabı demek biraz zor olacak. Nazım nesre o kadar yaklaşmış ki bazen düzyazı okuyorum hissiyatına kapıldım. Şair, Nazım Hikmet gibi özgürlüğü savunuyor sanki. Dizeler o kadar farklı sıralı ki. Bazen yıldızcıklar olmasa (***) yanlış dizeleri birbirine bağlayacaktım okurken.

Şiirlerin bazısı lirik, bazısı didaktik bazısı da özgürlük düşünceleri ile yazılmış. Açıkçası bazı şiirlere de anlam biçemedim. Şair şiirlere öyle güzel nesir libası giydirmiş ki.. Durup durup şiiri yanlış okuduğum hissine kapılıp başa sardım. Sardıkça karıştım, derken bir baktım kitap bitmiş.

Lafı çok uzatmaya gerek yok. Uzatmayı da sevmem. Okumak isterseniz ( fazla anlam aramayın) okuyun. Keyifli okumalar..
72 syf.
·2 günde·Beğendi·5/10
Bu kitaptaki şiirler öyle kendine özgü ve içtendi. Modern İran şiirinin yapı taşlarından. Sevgiliye seslenme hali de vardı şiirlerinde , güncel konulara iç dökmekte vardı . " içimizdeki soğukluğa " adlı şiirden ismini aldığını düşündüğüm kitap etkileyiciydi.
72 syf.
·Puan vermedi
Şairin okuduğum ilk şiir kitabıydı. Başka şiir kitabı var mı bilmiyorum. Şiirlerinin beni bütünüyle yakalayamayışını başka bir dilden Türkçeye çevrilmelerine bağlıyorum.

Yazarın biyografisi

Adı:
Ahmed Şamlu
Unvan:
Şair / Yazar
Doğum:
Tahran, 12 Aralık 1925
Ölüm:
İran, 24 Temmuz 2000
Ahmed Şamlu 12 Aralık 1925'te Tahran'da doğdu, 24 Haziran 2000 tarihinde yine Tahran'da yaşamını yitirdi. Çocukluk yıllarında asker olan babasının görevi nedeniyle ülkesinin dört bir yanını gezdi. Lisede okurken siyasi etkinliklerinden dolayı dört yıl tutuklu kaldı (1941-45). 1946'da idam mangasının önüne çıkarıldı, son anda hükümetin affıyla serbest bırakıldı. Sokhane Nov (Yeni Söz, 1948), Rouzane (Pencere, 1950), Bamshad (1956) dergilerini çıkardı. 1952'de Macaristan'a gitti, burada iki yıl İran Büyükelçiliği Kültür Müşaviri olarak görev yaptı.1974-1979 yıllarında birçok uluslararası konferansa katıldı; Avrupa ve Amerika'nın çeşitli üniversitelerinden çağrılar aldı. Avrupa ve Amerika'da yaptığı okuma turneleriyle şiirini dünyaya tanıttı. 1990'lı yıllarda hükümetin baskı ve sansürlerine karşı imzaladığı bir ''aydınlar dilekçesi'' nedeniyle baskılara uğradı. Kitaplarının yayımlanması yasaklandı. Yaşamının son yıllarını Tahran'ın 50 kilometre uzağındaki bir yayla köyünde sürdürdü, diyabet hastalığı nedeniyle yaşamını yitirdi.

İran'da Furuğ Ferruhzade ve Sohrab Sepehri isimli şairlerin ölümünden sonraki dönemin en büyük şairidir..
Şah'a karşı politikaları nedeniyle tutuklanmış ve kitaplarının yayımlanması yasaklanmıştı, ne var ki İran devrimi ile de başı hoş olmayan bir yenilikçi olduğundan devrimden sonra da baskı ve sansüre maruz kalmıştır, bu nedenle devrimden bu yana da yayımlanmış kitabı yoktur..

Yazar istatistikleri

  • 24 okur beğendi.
  • 46 okur okudu.
  • 3 okur okuyor.
  • 21 okur okuyacak.
  • 2 okur yarım bıraktı.