Hakkında
Haziran 1950’de İstanbul’da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini Ankara’da tamamladı. İTÜ Mimarlık Fakültesi’nden 1972 Haziran ayında birincilikle mezun oldu. Victoria University of Manchester, School of Architecture’dan Master of Arts derecesi, 1980 yılında doktor, 1984 yılında yardımcı doçent, 1985 yılında doçent, 1991 yılında profesör unvanını aldı.
Çok iyi derecede İngilizce ve Fransızca bilen Prof.Dr. Hülya Yürekli’nin İTÜ Mimarlık Fakültesi içinde zorunlu veya seçmeli olarak verdiği dersler (İngilizce ve Türkçe) yürüttüğü öğrenci projeleri, yüksek lisans ve doktora tezleri, İTÜ Döner Sermaye kapsamındaki ve dışarıdaki mesleki uygulamaları, girdiği uluslararası ve ulusal yarışmalar ve kazandığı projeleri, yaptığı ve yapmakta olduğu araştırmaları; ulusal ve uluslararası sempozyumlarda kabul edilmiş, basılmış bildirileri, yurtdışında verdiği konferansları olmak üzere çeşitli alanlarda pek çok çalışması bulunmaktadır.
Tasarım Metodolojisi, Tasarım Uygulamaları, Geleneksel Konut, Kültürel Çevrenin Değerlendirilmesi konularında yoğunlaşan ve Bina Bilgisi Anabilim Dalı çalışma alanlarında 45 adet özgün yayını vardır.
Emniyet Müdürlüğü Binası Mimari Proje yarışmasından mansiyon, Cumhurbaşkanlığı Binası Mimari Proje yarışmasından ikincilik ödülü, Aydın Kuşadası Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi ve Uygulama Oteli Mimari Proje yarışmasında birincilik ödülü gibi mimari proje yarışmalarında aldığı ödülleri vardır.
Ünvan:
Akademisyen,mimar
Doğum:
İstanbul, 1950
Okurlar
2 okur beğendi.
6 okur okudu.
9 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Taklit keşfedici ve yaratıcı bir süreçtir. Orijinal bir modelden yeni bir şey yaratmaya dayanır. Taklit orjinalin yeniden oluşturulmasıdır. Kopya ise var olanın reprodüksiyonudur. Taklit öze ve forma yöneliktir, kopya ise sadece görünüşle ilgilenir. Pastiche ise kısmi ve tam olmayan bir kopyadır. Taklitte doğanın soyut özü model olarak alınmaktadır. Doğanın düzeni , arkitipi ve ideali oluşturmaktadır. Yaratma, orijinal yaratının tekrarıdır. Taklidin özünde ve başlangıcında doğa bulunmaktadır. İnsanın doğayı anlaması, daha farklı boyutlarda taklit etmesine sebep olmaktadır.
İnsan ile ilkel hayvanın farkı, insanın repetitiv eylemlerinin farkına vararak sıkılması, ilkel hayvanların ise bunu yapamamasıdır. İnsanlar kısır döngülere kapılmaz, bunların anlamsızlığını çabucak kavrar ve kendini böyle sistemlerin dışına atar. İnsanın bu yeteneği -çizilen çerçevenin içinde kalmak veya dışına atlayabilmek yeteneği- yaptığı işin obje düzeyinden daha ileri bir farkındalık gerektirir, ki bu da kendi eyleminin farkında olmaktır. Bilinçli kafa yapısı, kendi üzerine yansıyabilen ve kendi performansını eleştirebilen kafa yapısıdır.
(Hofstadter,1995)
Reklam
Reklam