Hakkında
Okurlar
2 okur beğendi.
18 okur okudu.
17 okur okuyacak.
2 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Benliği ve Sevgiyi Kaybetme Korkusuİlişkiler
"En büyük korkumuz sevdiklerimizin sevgisini kaybetmektir. Bazı kişilerde bu korku sürekli bir kaygı yarattığı için, kendilerini korumada tutarlar. Sevilmekten ve yakin ilişki kurmaktansa, terk edilme korkusuyla buna hiç yanaşmazlar. Sevdiklerinin ölmesi düşüncesi de dayanılmaz olduğu halde, reddedilmek zihinlerde daha büyük bir olasılık olarak çöreklenmiştir. Sevdiklerine geçici olarak ilgisiz davranma ve eleştirme gibi hafiften başlayarak işi daha da ileri götürür, sevdiklerini terk eder ya da kesin olarak reddederler. Reddedilmekten o kadar korkarız ki, bundan kaçınmak için her şeyi yaparız. Sonuçtada, yan bir bakışa, küçük bir ilgisizliğe ya da bir baş hareketine karşı aşırı duyarlılık gösteririz. Onaylanmama ve reddedilme korkusuyla benliğimizi yitirir, sevdiğimiz kişinin her isteğine boyun eğeriz. İlişkimizin yapısına bağlı olarak sevdiğimizi yitirme ve benliğimizi yitirme arasında gider geliriz. "
Bastırılan acılarİnsan ve Duygular
Acıyı Bastırmak Fiziksel ve Ruhsal Sorunlara Yol Açar.
Bastırılmış üzüntüler, yalnızca bastırıldıkları için yok olmaz. Bir süreliğine ortada görünmez, ama dışarıda öfkelenen bir adamın eve gelip köpeğine tekme atması gibi, başka bir yerden patlak verir. Eğer çok fazla bastırılırsa, başka yerden patlak vermez, kişinin fiziksel ve ruhsal sağlığını bozar. Dennis Jaffe, Healing from Within kitabında, aşırı bastırılmış acıların kronik hastalıklar olarak ortaya çıktığını anlatıyor. Acı, ifade edilinceye kadar dışarı atılamaz, bedende saklanır. İçi, dışa vuramadığı olumsuz duygularla dolu olan kişi, depresyona girer, ama bunun ayırdında değildir. Depresyon, rahatsız verici olduğu halde, kişinin daha büyük acılardan kendisini tecrit etmek için kullandığı bir yoldur.
Eski üzücü anılarımızla ilgili dışa vuramadığımız duygularımız içimizde kanayan bir yara olarak kalır. Çok aci veren bu yaralara kimsenin dokunmasına izin vermeyiz.
Reklam
Reklam