Latin Amerika uzmanı ünlü İngiliz gazeteci. 1960'lı yıllarda Şili Üniversitesi'nde çalıştı. Aynı dönemde Guerrilla Movements in Latin America adlı önemli eserini yazdı. Cuba: A New History kitabının da yazarıdır.
Karakas’ta yüzyılın bitiminde, orkestranın açıkhava konserin-den sonra, Venezüella’nın Avrupai kibar sınıfı, Viyana’nın Sacher’s ya da Demmel’s’inin Karakas eşdeğeri olan “La India”daki partiye giderek, günün yorgunluğunu atmak için o zamanlar ülkenin baş-lıca ürünlerinden biri olan çikolatalarını yudumlardı. Günümüzde “La India” bir şirkettir, bir kafe değil; güçlü bir ulusötesi ABD şirketi olan General Foods Corporation’ın Venezüella’daki yan kurulu-şu. Müdürü Bill McClarence, Harvard Business School mezunu ve 25 yıldır General Foods’da çalışıyor.
McClarence’in, seçici damak zevkine sahip Venezüella orta sınıfı için ürettiği yiyeceklerden biri Salsa Inglesa yani İngiliz sosudur. Tuhaf biçimde tanıdık gelen etiketinde, cüretle ve İspanyolca telaff uzu olanaksız şekilde “Worcestershire Sosu” iddiası bulunuyor. Etiketin kendisi tanıdık, çünkü “Lea ve Perrins: Özgün ve hakiki” diyor. Aslında sos, Worcestershire’daki İngiliz firmasına isim hakkı ödeyen bir Amerikan şirketi tarafından Venezüella’da lisanslı olarak üretiliyor. Bu da şüphesiz İngiltere’nin batmamasını sağlayan “görünmeyen kalemlere” katkıda bulunuyor.
Latin Amerika ülkelerinde yokluğundan bahsedilemeyecek bir şey varsa, o da çok çeşitli soslar, acı turşular ve baharatlar yapmak için gereken malzeme ve geleneksel beceridir. Acı ve tuzlu, tatlı ve tuzlu-baharatlı… Malzeme bol; kırmızı biberler, yeşil biberler, acı
biberler, mangolar, görünüşü muzu, tadı ise patatesi andıran plan-tain ve Latin Amerika’ya özgü bir kırmızı biber olan aji. Baskı altında kalmış ama becerikli köylülük tarafından yüzyıllar boyunca geliştirilen, korunan ve zenginleştirilen bir mutfak. Dolayısıyla, Venezüella’da Lea ve Perrins’a bu kadar büyük bir talep biraz şaşırtıcı geliyor insana.