Toplumsal olarak da genç olmak çoğunlukla bekar olmak, itaat etmemek, cinsel saldırganlıkla ve hareketli bir yaşamla özdeşleştirilmiştir. Bu niteliklere sahip olanlar, kontrol edilmesi oldukça güç, suç işleme eğilimine sahip kişiler olarak görülmekte ve etrafta görünmeleri arzu edilmemekteydi. Osmanlı toplumunda bekar yetişkin bir erkek olmak, özellikle cinsiyet ve toplumsal düzenle ilgili meselelerde dikkatleri çekmek için tek başına yeterli bir gerekçeydi. Şüpheli bakışlardan ve taşınması zor böyle bir kimlikten kurtulmak çoğunlukla evlenmekle mümkündü. Evlenen erkekler "ehlileşiyor" ve şüpheli bakışlardan kurtuluyordu.
Sayfa 89 - Kitap Yayınevi, 1. Basım, Haziran 2013, İstanbul.·Kitabı okudu