“… Yoruluyorum bazen dinlerken. Üzülüyorum da böyle dertli insanlara. Kimse bana benim onlara üzüldüğüm gibi üzülsün istemiyorum. Kimseye anlatmıyorum bu yüzden. Belki de anlatmayı hak edecek, beni anlamasından rahatlık duyacağım kimseyi bulamadığım için. Bazen birisi hakkımda bir şeyler söyleyecek oluyor. Kahkaha patlatıyorum yüzüne. Tek kelimeyle lafı uzaklaştırıyorum. Bazen birine bir şeyler anlatsam mı diye düşünüyorum. Hesaplıyorum tek tek. Ne söyleyeceğimi, nereye kadar söyleyeceğimi hesaplıyorum. ”