Bütün ibadetler haşir günü âbidden zâil olur ancak zikrullah, tevhid ve hamdi kalır. Her kim dünyada genişlik ve bolluk vaktinde Allah'ı zikri ile tanırsa Allah da şiddet zamanında ihsan ve atıfeti ile ona yaklaşır.
Eserde gelmiş ki: Allah'ı zikreden muti kula bir şiddet isabet eder veya bir hâceti için isterse melâike der ki: «Ya Rabbi bu ses bilinen bir sestir ve bilinen kuldandır. Fakat Allah'tan iraz eden yani yüz çevirmiş gafil bir kul duâ ederse melekler der ki: «Ya Rabbi bu ses münker bir ses ve kul da münkerdendir. (Münker bilinmeyen tanınmayan, hoşa gitmeyen demektir.)
Allah-ı Zülcelâlin azabından, zikirden daha fazla kurtarıcı hiçbir şey yoktur. Zikir kulun üzerine sekine inmesine sebeb olur ve meleklerin kuşatmasına ve önüne inmelerine ve Rahmetin ihatasına da sebebtir. Bundan daha üstün bir nimet yoktur.