Toprakları elden giderken tavizler verenler, koltuklarının sallanmaması için her türlü tavize her zaman hazırdılar ve bu konuda II. Abdülhamit çok cömertti. Koltuk bana, topraklar sana diyerek ürkekliğini, yeteneksizliğini ve acizliğini ortaya koymaktan geri durmazdı.