"Tepeye daha fazla siyahî aile taşınıp da kendi arkadaş grubum olduğunda, kendi benliğimizi savunma yolları geliştirdik. Silahımız sözcüklerdi. Bizim evin önündeki çimenlikte toplanır, arabalarıyla geçen beyazlara bildiğimiz en galiz lafları savururduk: 'çıtkırıldım', 'zırcahil.' Sonra bize bakakalan yüzlerine karşı kahkahayı koyuverirdik. Bu eğlenceyi annemlerden gizlerdim. Onurumuzu korumanın, benim için ve ırkçılıkla tanışan diğerleri için ne denli önemli olduğunu anlayamazlardı."