Geri Bildirim
Antoine Leiris

Antoine Leiris

9.6/10
5 Kişi
·
11
Okunma
·
0
Beğeni
·
244
Gösterim
Adı:
Antoine Leiris
Unvan:
Yazar
Doğum:
1981
Ama hayatımızın en güzel anları fotoğraf albümün içine koyduklarımız değil...
"Nasılsınız?" diye sorduklarında , herkes onların hiç düşünmeden verdiği "İyiyim ya sen?" cevabını vermemi bekliyor
Ama herkes "benim iyi olmadığımı" biliyor.
Gösterilecek, anlatılacak bir şeyi olmayan önemsiz sanılan "anlar" asıl en değerli anlardır...
Elbette, el altında, sinirinizi çıkarabileceğiniz bir suçlunun olması, acıdan kaçmak için aralanmış bir kapı gibidir. Ayrıca, suç ne kadar büyükse, suçlu da o kadar eşsiz, nefret de o kadar meşrudur. Kendimizi düşünmemek için onu düşünür; hayattan nefret etmemek için ondan nefret eder; geride kalanlara sevinmemek için onun ölümünden zevk alırız.
Ama hayatımızın en güzel anları fotoğraf albümün içine koyduklarımız değil...
Gösterilecek, anlatılacak bir şeyi olmayan "önemsiz sanılan anlar" asıl en değerli anlardır.(bu kitaptan alıntı)

13 Kasım 2015 'de bir adamın eşi, gittiği bir rock konserinde , onlarca masum insanla birlikte teröristler tarafından acımasızca öldürüldü.
Arkasında ise çok acı bir hikaye bıraktı bu kadıncağız:( O hikayede hiçbir şeyden haberi olmayan masum bir bebek ve yasını bile yaşamaya fırsat bulamayan sevgi ve acı dolu bir eş.

Ve bu eş , yaşadığı tüm acılarını ve hayata tutunma dolu hislerini bu kitaba dökmüş günlük gibi:(
Çoğu yerinde gözlerim doldu, özellikle o bebekle yaşadığı hüzünlü anlar...
Hele bir bölüm vardı ki,
Annesinin gömülmesinden günler sonra bebek ve baba mezarlığa gider.
Baba , bebeğin annesinin resmini mezarın üzerine koyar.
Bebek,18 aylık, resmi göstererek "hadi annemi eve götürelim" anlamında bazı hareket ve anlamlı bakışta bulunur, bildiği sesleri söyler, içinde "anne" geçen...
İşte kelimelerin bittiği andır o an...
Haberlerde sadece sayı ve isim olarak geçen "terör kurbanı insanlar" ardında işte böyle bir ömür sürecek acılar bırakırlar ...
Kasım 2015'de Pariste yapılan bir terör saldırısında yazarın karısı rock konserindeyken hayatını kaybeder.Geride kalan 17 aylık oğluyla birlikte ilgilenen baba ve karısının arkadaşlarının yardımları ile oğluyla birlikte hayata devam etmeye çalışır.Ve yazar hayatının anlamı ve çocuğunun annesini kaybetmenin acısıyla , 'herşeyi aldınız ama nefretimi alamayacaksınız!'diyerek bu kitabı yazar.Ben çok etkilendim açıkcası.Kimse okumamış o yüzden detaylı yazmak istedim...Tavsiye ediyorum herkese ..
Böylesine kötü günlerden geçerken tanıştım "Nefretimi Alamayacaksınız"la... Paris patlaması sonrasında eşinin kaybı ardından Facebook'ta yayınladığı içten mektuptan biliyordum Antoine Leiris'i... Böylesine olgunca hissedebilmesine gıpta ettiğim adamın eşinin kaybı ve sonraki günlerde içinden geçenleri satırlara döktüğü kitabın ta kendisi "Nefretimi Alamayacaksınız". Öyle içten, öyle vurucu, öyle gerçek ki... Nasıl başarmış bilmiyorum ama ne teröre, ne patlamanın ardındaki ihmallere; ne de kaderine kızmış bu adam; yalnızca her şeyden çok sevdiği eşinin evdeki varlığını hala varmışçasına hissederek, ufacık bebeklerini kendi başına büyütmeye odaklanmış... Evet bu bir kin ve nefret kitabı değil; büyük bir kayba rağmen mücadele eden ve yüreğindeki sevgiyi oğlu için sımsıcak tutmaya çalışan bir adamın öyküsü...

Yazarın biyografisi

Adı:
Antoine Leiris
Unvan:
Yazar
Doğum:
1981

Yazar istatistikleri

  • 11 okur okudu.
  • 9 okur okuyacak.