700/1 yılında başında Sistan hükümdarı Abdurrahman bin Muhammed el-Eşas'ın bulunduğu bir isyan başladı. Bu isyana bazı Arap kabileleri, Basra, Cibal ve Küfe yerlilerinin yanı sıra fethedilen diğer bölgelerdeki Arap karşıtı insanlarda da katılmıştı. İsyancıların sayısı kısa sürede 100 bin kişiye ulaştı. Ayaklanmayı bastıramayan Haccac, durumu Halife Abdülmelik'e bildirdi. Beni Kureyş soyluları ve Suriye-Arap aşiretleri halifeyi öfkeli halkı sakinleştirmek ve böylece ayaklanmanın bastırılmasını kolaylaştırmak için Haccac' Irak'tan alması gerektiği konusunda ikna etmeye çalıştılar. Çabaları sonuç vermedi. Halife tüm isyancıları affetme vaadinde bulunarak el-Eşas'dan isyana son vermesini istedi fakat el-Eşas bunu kabul etmedi ve isyan birkaç yıl daha devam etti. 702 yılında Halife'nin güçleri tarafından yenilgiye uğratılan el-Eşas Sistan'a çekildi. Taberi İbnü'l-Esir ve ez-Zehebi, Sabur'da Kürtler'in el-Eşas'a katıldıklarını ve birlikte Eşası takip eden Haccac ordusuna karşı şiddetli bir direniş gösterdiklerini aktarırlar. el-Eșas liderliğindeki isyan, Haccac tarafından yakalanıp idam edildiği 705 yılına kadar devam etti.
El-Belazuri, el-Medaini'ye atıfta bulunarak el-Eşas'ın isyanına başından itibaren Kürtlerin aktif olarak katıldıklarını belirtmektedir. Haccac onlara karşı Amr bin Hani el-Absî komutasındaki Suriye birliklerini gönderdi. Kürtleri mağlup eden el-Absî Haccac'ın emriyle Deylemiler'e doğru ilerledi.