Hakkında
(27 Mart 1920, İstanbul - 18 Şubat 2015, İstanbul) Türk botanikçi, bitki toplayıcısı ve eczacı. Türk bilim tarihinin önemli isimlerinden biridir. Türkiye florasına katkılarından dolayı 9 bitki türüne adı verildi. Bunlardan biri 1979 yılında Akseki'de kendi topladığı Crocus asumaniae'dir.[1] Türkiye florası üzerine uzmanlaşıp bu alanda akademik çalışmalar yürüttü. 150'den fazla arazi gezisinde 23.000 bitki örneği topladı ve inceledi.[2] Türkiye florasına bilim için yeni 8 tür ve 3 alttür kazandırdı. İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Herbayumu (ISTE) ve Farmasötik Botanik Anabilim Dalı'nın kurucusudur.[3] 1989 yılından itibaren Türkiye'de botanik eğitiminin ve araştırmalarının tarihini inceledi. Akademik çalışmaları ile birçok ödüle layık görüldü. Kendisi Turhan Baytop'un eşi, bilim tarihçisi Feza Günergun'un annesidir. Ulusal ve uluslararası 260 kadar bilimsel yayını vardır. Başlıca yapıtları : Bitkisel Drogların Anatomik Yapısı (1959), Tıbbi Bitkiler Atlası (1978), Farmasötik Botanik (1967), Farmasötik Botanik Uygulamaları (1993), Bitkilerin Bilimsel Adlarındaki Niteleyiciler ve Anlamları (1995), İngilizce-Türkçe Botanik Kılavuzu (1998) ve Türkiye'de Botanik Tarihi Araştırmaları (2003)'dır.
Ünvan:
Yazar
Doğum:
İstanbul, Türkiye, 27 Mart 1920
Ölüm:
İstanbul, Türkiye, 18 Şubat 2015
Okurlar
6 okur okudu.
9 okur okuyacak.
1 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Sebestan ağacını (Cordia myxa) ve onun meyvelerinden ökse gibi yapışkan bir madde hazırlandığını ilave etmiştir.
Orta Avrupa' da, on altıncı yüzyılda bilginler eski kitaplara bağlı kalmaktan kendilerini kurtarıp şahsi görüş, gözlem ve deneylerine güvenmeye başladıkları zaman, müspet bilimlerin temelini de atmış oldular. Botanik biliminin temeli de bu şekilde Fransa, İtalya ve Almanya'da atıldı. Bu ülkelerde bitkiler, tıbbi ve diğer kullanılışları yanında, bitki olarak incelenmeye başlanmış, onların tanımlanmasına gidilmiş, resimleri çizilmiş, botanik bahçeleri tesis edilmiş, bitkileri yassıltarak kurutmak ve uzun zaman saklamak fikri ortaya atılmış, herbaryumlar kurulmuştur. Tabiat meraklısı bilginler, kendi çevre ve ülke bitkileri dışında, dış ülkelerdeki bitkileri de tanımak istemişler, bu amaçla yabancı yörelere açılmışlar, materyal toplamışlar ve gözlemlerini çoğu zaman bir seyahatname halinde yayımlamışlardır. Bu tip gezginlerin öncülerinden biri. Fransız doğabilimci ve araştırmacı Pierre Belon'dur (1517-1564)
Belon'a Türkiye'nin bitkilerini Holistik yönden inceleyen ilk araştırıcı ve seyahatnamesine de Türkiye Horası hakkında bilgi veren ilk basılı yayın gözüyle bakıyoruz. Eser, Türkiye'nin botanik tarihi bakımından bir değer taşımaktadır
Tournefort bitkileri tayin etmek amacıyla bir sınıflandırma sistemi ortaya koymuştur. Botanik tarihinde Tournefort metodu adı ile anılan bu sınıflandırmada Tournefort, sınıflandırma tarihinde ilk defa olarak korolladan yararlanmış, bitkileri önce otlar ve ağaçlar diye ikiye ayırdıktan sonra, PetaHiler ve Petalsizler, Petalleri Birleşik, Petalleri Serbest, korallası muntazam, korallası gayrim untazam gibi özelliklerini kullanarak bitkileri 22 sınıf altında toplamıştır.
Dikkat çeken bir nokta da, Tournefort'un bir yeni türü adlandırırken ilk epiteti coğrafi sıfatlar arasından seçmesi ve çoğunlukla "doğu ile ilgili" anlamına gelen
Reklam