Pavlus, Hıristiyanlığın Yahudiliğin bir devamı olmaktan çıkması sürecinde en önemli katkıyı sağlayan figürdür. İsa Mesih'in yaşa- mi ve mesajını Greko-Romen kültürlerle yoğrulmuş insan toplu- luklarınca anlaşılabilir ve kabul edilebilir şekilde yorumlamıştır.37 (Örneğin Pavlus, Yeni Ahit'in Resullerin İşleri bölümünde anlatı- lan olayda Atina'ya gittiğinde Atinalıların putlara taptıklarını gö- rür ve hiddetlenir. Ancak onlara mesajını sunarken bu hiddetini gizleyerek öğretisini onların hoşuna gidecek şekilde sunar.)38
Pavlus'un kristolojisinin ana çizgilerini Koloselilere Mektup'un baş tarafında bulmak mümkündür.39 Ona göre İsa'nın hayatı ölümü ve tekrar dirilmesi, Tanrı'nın rahmetinin bir tecellisidirİsa Tanrı'nın rahmeti ve sevgisinin oğludur. Başka bir ifade ile İsa, Tanrı'nın rahmetinin kişileşmesidir. Tanrı, rahmetinden dolayı in- san soyunu kendi kanununa karşı gelmenin cezası olan günah, ölüm ve gazabından kurtarmak istemiş ve bunu gerçekleştirmek için Oğlunu dünyaya göndermiştir. Bundan sonra, İsa'nın kendi iradesi devreye girmektedir. İsa da, Tanrı'nın kendisine verdiği bu görevi kabul ederek kendi iradesi ile dünyaya inmiştir. Şu halde insanlığı kurtarmak sadece Tanrı'nın iradesi olmayıp İsa Mesih'in de iradesidir. Pavlus, enkarnasyonu bu irade birliğinden dolayı zorunlu görmektedir. Yani Tanrı ve beşeri yönüyle İsa birleşmiş- ler ve kurtuluşu gerçekleştirmişlerdir. Baba Tanrı ile İsa Mesih'in birleşme paydaları, Ruh olarak ifade edilir. Ruh, ezeli bir özdür, İsa ve Tanrı tarafından paylaşılır. Aynı zamanda Tanrı'nın insanın içine girdiği formdur.
Pavlus'a göre, İsa Mesih'in vazifesi kurtarıcılıktır; insanlık onda günahından kurtulacaktır. Pavlus, kurtarıcılık konusunda yukarı- da bahsi geçen ikinci Adem düşüncesini ortaya koymuştur. Buna göre birinci Adem,