9 Ocak 1986 yılında Kütahya’da doğdu. 1992 yılında Çanakkale’ye yerleşti. İlkokul, ortaokul ve liseyi burada okudu. 2004 yılında Marmara Üniversitesi Alman Dili ve Edebiyatı’nı kazandı. Aynı yıl okulu bıraktı. Bir süre garsonluk yaptı.
2005 yılında Radikal Gazetesi Kültür Sanat Servisi ve Radikal Kitap’ta stajyer olarak gazetecliğe başladı. 2006 – 2008 yılları arasında Akşam Gazetesi Ekler Servisi’nde muhabir olarak çalıştı. 2008’in sonunda ‘Memleketim’ dediği Çanakkale’ye geri döndü. Burada çeşitli yerel gazetelerde görev yaptı. 2010 yılında internethaber.com’da editör olarak işe başladı. 2012 yılında Reklam Store şirketine bağlı 12 sektörel internet sitesinin yayın yönetmenliğini üstlendi. Buradan ayrılıp sözcü.com.tr’de editör olarak işe başladı.
Bu dönemde İstanbul Oyuncu Tayfası’ndan oyunculuk eğitimi aldı ve tekrar Çanakkale’ye dönerek Çanakkale’nin ilk özel tiyatrosu Tiyatro Troya’da oyunculuk eğitimine devam etti. Bu eğitimler neticesinde ‘Son Mektup’ filminde George karakterini canlandırdı. 2009 yılında girdiği Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden 2014 yılında mezun oldu. Halen BirGün, sendika.org, kitapeki.com ve muhtelif internet sitelerine siyaset, edebiyat ve müzik yazıları yazmaktadır.
Önümden binlerce insan geçiyordu. Binlerce ifadesiz, duygusuz, çökmüş, genç yaşlı fark etmeyen suratlar… Kim bilir kafalarından neler geçiyordu? Kimi doğup büyüdüğü bu kentin yarattığı imkân bağımlılığından kaçamıyordu kimi de yıllar önce kendisine atfedilen 'taşı toprağı altın’ nitelemesini taşıyan şehirde, içlerinde hâlâ o altını bulmak umudu hayat mücadelesi veriyordu. "Aptallık bư" dedim içimden. "İnsan bile bile buna nasıl katlanır?" Ama ben de o aptallardan biriydim işte. İnsanların hayattan değil kendinden bile kaçmasına izin vermeyen, düzenliliğini düzensizlik üzerine kuran bu şehir, benim gibi birçok salağı omuzlarında umarsızca taşıyordu ve taşımaya devam edecekti.
Benim için doğrular ve yanlışlar vardı. İnsan yapacağını ya doğru ya da yanlış yapardı. İkisinin de sonuçlarına katlanırdı. Ama bendeki yanlışlar doğruları hep götürüyordu nedense.