Yine uygun bir zaman değildi yazmak için. Zaten ne zaman yazmak gelse içinden bunca koşuşturma, bunca tasa içinde, hep başka bir işlerin zamanı gelivermez miydi?
Kelimeler sanki dilinin ucuna diziliyor, sonra o söyleyemeden, korkuyla aralanan ince dudaklarının arasından birer birer intihar ediyorlar, yerlere dökülüyorlardı..