Para, nasıl ki dini, bilimi, ideolojiyi, siyaseti, hukuku bozduysa, sosyaliteyi de çığırından çıkarıp kendisine bağımlı kılmıştır. Tersi olsaydı bugün sermaye tekelleri hayatın tanrısı, toplumların da azraili olmazdılar. Örneğin, her patron ugruna yüzlerce işçi bedenini, ruhunu, sağlığını fabrikaların karanlığına gömmektedir. Peki, bunun tanrı-kral (Mısır-Sümer'de) öldüğünde, öbür dünyada ona hizmet etmek için yüzlerce kişinin diri diri onunla birlikte gömülmesinden ne farkı var? Hatta Kapitalist Modernite daha da ileri giderek ve kendi azrailliğine uygun slogan üreterek "paranın satın alamayacağı hayat, değer yoktur" pervasızlığını meşrulaştırdı.