"İnsan ruhu ilâhi yüceliklerden gelir ve giderek daha yoğunlaşan maddelerden geçerek kafeste hapsolmuş bir kuş gibi bedene kadar iner. Başlangıçta kendisini esir gibi, dolayısıyla da mutsuz hisseder; fakat zamanla kafesine alışır. Genellikle bu süreç, geldiği yeri tamamen unutacak kadar kendisini kafesinde rahat hissetmesiyle sonuçlanır. İşte zikir ona tekrar vatanını hatırlamasında yardımcı olur. Vatanını özlemesini sağlar ve eve giden yolu bulmasını öğretir."