Hakkında
Schefer, İsveç'ten göç ederek Fransa'ya yerleşen soylu bir ailenin oğludur. Charles, kardeşi Julesile birlikte Lycée Louis-le-Grand'da eğitim gördü.
Charles, Karadağ'da tam yetkili bakan olarak ölen kardeşi Jules Schefer gibi Doğu ülkelerinde bir kariyer yaptı. İran Moğolları ve Mısır Memlük sultanları tarihçisi Étienne Quatremère ile çalışma şansı buldu. 16 Nisan 1843 itibari ile Beyrut'ta, ardından Kudüs'te (1844), Smyrna'da, İskenderiye'de ve son olarak Konstantinopolis'te (1849) dragoman (Türkçe, Arapça ve Farsça konuşulan ülkeler ile Ortadoğu ve Avrupa büyükelçilikleri, konsoloslukları, konsoloslukları ve ticaret direkleri arasında bir tercüman, çevirmen ve resmi rehber) olarak aktif görev yaptı.
Sultan Abdul Medjid'in çok sevdiği Schefer, Paris Antlaşması'nın imzalanmasına neden olan olaylarda önemli bir rol oynadı.
30 Mart 1856. Fransa'ya döndü,
Schefer 1862 yılına kadar diplomat olarak aktif kariyerinin ve emekli olana kadar Dışişleri Bakanlığı'nda doğu dilleri için birinci sekreterlik görevini sürdürdü. 10 Mart 1882 de Tam Yetkili Bakan olarak atandı.
Schefer, Arapça, Türkçe ve Farsça olmak üzere üç Müslüman dilini hayrandı. Ayrıca Avrupa dillerinin çoğunu da biliyordu; Floransa'dan (1878) Cenevre'ye (1894) kadar Oryantalist kongrelerde hükümet temsilcisi olarak yaptığı birçok gezisi, özel görevleri, Doğu ülkelerinden çok Rusya ve İskandinavya'yı, İtalya, Almanya ve Avusturya'yı ziyaret etmesini sağladı. Ayrıca, anıları ve genel kültürü sayesinde Schefer nadir bir sohbetçiydi; biraz şüphecilikle konuşması daha da ilginç hale geldi.
1870 savaşı patlak verdiğinde Schefer, meslektaşı Ernest Renan ile birlikte Prens Napolyon'un yatında Norveç kıyılarında seyahat ediyordu . Öngördüğü bu savaş onu şaşırtmadı. Paris'e döndü ve Victor Duruy gibi ulusal muhafız olarak görevini yaptı. Schefer, Lejyon Şövalyesi unvanına layık görüldü. Ayrıca 1872'den sonra halk eğitimi memurluğu yaptı.
Tam adı:
Charles Henri Auguste Schefer
Ünvan:
Fransız Oryantalist, Yazar, Çevirmen, Tarihçi ve Coğrafyacı
Doğum:
Paris/Fransa, 16 Kasım 1820
Ölüm:
3 Mart 1898
Okurlar
2 okur okudu.
6 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Kitapların Özetleri İki CİLT
Türkler gemileri suya indirmeye mahsus aletlere sahip değildiler, bu işi insan kuvvetiyle yaparlar (80).
Harac vergisi. Hıristiyan ve Yahudilerin vicdan serbestisi ile yaşamak için ödedikleri vergidir. Kadınlar muaftır erkekler 16 yaşından itibaren bu parayı öderler (85).
Zat-ı şahaneyi görmek üzere ecnebiler pek büyük kolaylığa mazhardırlar. Hatta saf halinde dizilmeye emcubr edilen Türkelre ve ĞPadişagın diğer tebaasına tercih edilmekte idik, bize tek söz söylenmiş değildi (97). Çünkü onlar kul olmak zorundadır. Batıda tam tersi benim adamım önemlidir çünkü insandır
Türk ordusunun tasvir ediyor. Fransız kadınların bu orduda yer alanlara aşık olacaklarını söylüyor (121).
Türklerin malik bulundukları hikaye ve masalların çokluğu hayrete layık bir şeydir. On on iki cilde kadar varan romanlarımızın uzunluğuna hayret edilir (210).
II. CİLT
Cariye efendisi tarafından dövüldüğü için evi yakar sonra kendini yakar (14).
Tarabya zevk yeri demektir (88).
Resim fotografın olmadığı zamanlarda teknoloji casusluğu için kullanılıyor.
Kahya içeride ve dışarıda hizmetlilere nezaret eder. İçoğlanların hareketlerine haznedar nezaret eder. Muayyen vazifeleri bulunanlar hariç, bunların hepsi bir arada yatarlar. Yattıkları yer paşanın dairesinin yanınad olan büyük bir salondur. Bu salonun her tarafında sedirler ve yukarısını baştan başa çeviren bir dehliz vardır. içoğlanların hepsi ayrı olarak ve şilteler üzerinde değil fakat biraz alın olan yhün bir kumaş üzerinde yatarlar. Çoğu zaman hiç soyunmazlar. Sade üzerlerine altı pamuk kaplu basmadan bir örtü alırlar. Haznedar arada bir kendilerini teftiş eder. Birinin suçunu görürse cezalandırır. (138).
İnsanların kendi yaşamları yok. Bilinç oluşmuyor. En üstteki aslında da seni bir şey çıkmıyor.
İletiler
Reklam