Hakkında
Derya Akdeniz 1977 Safranbolu doğumludur.İlk orta ve lise eğitimimi Eskişehir’de tamamladı.Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu mezunu olan Derya Akdeniz Eğitimime Eskişehir Anadolu Üniversitesi Sosyoloji Bölümü 4. Sınıf öğrencisi olarak devam etmektedir.Evli ve 3 çocuğu olan Akdeniz 24 yıldır beden eğitimi öğretmeni olarak çalışmaktadır. 2018’de ilk kitabı ' Ya bana iyi gelirsen ' çıktıktan 1 yıl sonra'Sare' isimli kitabı yazdı. 2023 yılı başlarında Göl Yayıncılık ile yolları kesiştikten sonra ; Şans Topu Marimo , Of Deme ,Sarpın Basketbol Tutkusu ,Futbol Kasabası ,Koş Mayas ,Gizemli Geçit Unutulmuş Hayvanlar ,Gizemli Geçit Yeniden Doğuş ve geri dönüşüme dikkat çekmek için Çöpüme Dokunma isimli kitabı çıkardı.1 yıl içerisinde çocuk kitapları katagorisinde Tüyap kitap fuarlarında söyleşi ve imzalara katıldı.'En Hızlı Çıkış Yapan ve En İyi Öykü ' dallarında 2 ödül aldı. Amacı kendi anlatımı ile çocukların hayal dünyalarını genişletmek ve yeteneklerini keşfetmelerini sağlamak, kendi mesleği ile bütünleştirerek çocukları sporu sevdirmek olan Derya Akdeniz şu aralar Hayvan Hakları Yasası'na dikkat çekmek için bir pet shoptan alınan Carlos isimli köpeğin sonradan sokaklara bırakılma ve yaşama tutunma çabalarını anlatan bir hikaye üzerinde çalışımaktadır
Tam adı:
Derya Aydın Akdeniz
Ünvan:
Eğitimci, Yazar
Doğum:
Safranbolu, 1977
Okurlar
5 okur beğendi.
31 okur okudu.
8 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 98.1
Erkek% 1.9
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Köyümü özledim desem inanır mısın Rıza? Bizim evlerin kerpiç kokusu hâlâ burnumda, küçük küçük yapısı, hele bir de dağlarındaki kekik kokusu.
Ağaçların rengârenk yapısı, nasıl da yeşilin tonları karışmış birbirine, nasıl da ahenkli salınırlar rüzgârda. Buz gibi deresi, çeşmesi o kadar tezat ki bu şehirden. Dağlara tırmanırdım keçi gibi, hiç korkum yoktu düşerim diye. Alışmıştım, zıplardım o kayadan bu kayaya, buz tuttum mu hele yerler, gözünü ayıra-mazdın beyazın saflığından.
Yazın bir başka güzel, kışın bir başka güzel olurdu. Mahallede koştururdu çocuklar. Herkesin kapısı açıktı. Herkes birbirine sorgusuz sualsiz gider gelirdi. Şimdilerde ise, müsait misin, sana gelmek istiyorum deyip utana, sıkıla izin istersin.
Özledim be Rıza köyümü, bin bir entrika ile kurtulmak isteyip de nefret ettiğim köyümü özledim ben. Hadi gidelim desen gi-derdim herhalde.
Reklam
Reklam