Artık kimsenin kimseye merhaba borcunun kalmadığı şehrimin koynuna başkaları fütursuzca girerken ben büyüdüğüm sokağa sakınarak, ürkek ve yavaş adımlarla giriyorum. Görünürde bana ait hiçbir iz yok. Kaybolmuş bir çocukluktan geriye, iç çekiş gibi sızılı bir duygu hissediyorum içimde.